Gidiyoruz birbirimizden haberli
Habersiz bir kopuş peşi sıra gelen
Plansız bir aşkın reçetesi yazılan
Yazıldıkça sonuna nokta koyulan
Bugünlerde biraz sen doluyum
Biliyorum yarında böyle olacak
Öteki günde ve daha ötesinde de
İlk kez nutkumun tutuluşuydu
Dile gelmez oluşunun karşısında
Teslimiyet gecelerine dalışlarım
Gülen gözlerini düşündüm senden izinsiz
Işıldıyordu yine bakıp dururken sensiz
Beni affedebilir misin bilmiyorum ama
Suçluyum yine seni düşündüğüm için sensiz
Sensizlik bir sığınıştı şiirlerin kucağına
Darmadağın yalnızlığın getirdikleriyle
Ve çokça yürekten alıp götürdükleriyle
Kâğıtlara düşüşüydü gözlerinden
Elde kalan son kırıntılarıyla
Bugünlerde kendimi posta kutusunda unutulmuş bir mektup gibi hissediyorum. Alıcısına gitmiş lâkin eline geçmemiş ve okunmayı bekleyen...
Çokça sen azca ben içinde biz 19
Ve şimdi saatler sensizlikten geçiyordu en geçmezliğiyle…
Günler geçtikçe çoğalıyor bir o kadar eksiliyor ve uzak kelimesinden ilk defa nefret ediyordum. Başına tek bir harf ekleyip (t) gerçeğinin bu olması gerektiğini kendime kabul ettirmeye çalışıyordum. Yoktun artık ve uzaktın daha kötüsü bir harfin içimden koparıp çıkarttığı kayboluşumdun. Oysa farklı olabilir diye düşündüğüm zamanlarda olmuştu ve şimdi düşündüklerimin yitip gitmişliğini gördükçe; kurtuluşun sende değil, benim eserim olan bir kopuş senaryosunun oynanılışına tanıklık ediyordum. Kendimi bu yüzden hiçbir zaman affetmeyecektim. Seni yaşamak varken, sensizliği yaşamayı seçtiğim ve şimdi bunu seninde kabul etmişliğini izlemişliğim karşısında...
Yüzüm onunla gülüyordu
Ama o bunu hiç bilmiyordu
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!