Kendinden uzağa gittikçe, çekilirsin boşluğa. Oysa sen tek çaresin kendindeliğe ve sen bilirsin düşüncelerinin nerelere uzandığını. Kaçıp kurtulmak istediğin sonsuz düşlerinden sıyrılma çabaların seninledir ve sen nereye sürüklersen oraya gelecektir. Bu dünya ve bunca kalabalık içine yerleşikliğini nasıl sürdürebiliyordu sanıyorsun yalnızlığı, ya insanlara dokunuşu iyi geliyordu ya zorlayışı… Ne onunla olunurdu nede onsuz… En kuytu zamanların dert ortağı… En zorlu rüzgârlara bile karşı koyarken insan, yalnızlığını öteleyemez durumda kalırdı. Yalnızlık üşür mü? Yılgın bir hayatı göğüsleyen ve isteklerini gerçekleştirme yolunda ilerleyen insan nasıl üşürse, o da üşürdü… Hiç kimselerin ısıtmasına ihtiyaç duymadan kendi başınalığıyla…
Gözlerinin rengi çok önemli değil, sevgi dolu bakmadıktan kere... Ellerinin sıcaklığı desen yine öyle, tutmadıktan sonra... Güzelliğin ise hiç önemli değil, göz görmedikten sonra... Anlayacağın o ki, aldırış etme böyle olduğuma; ara sıra şiir bulutları tepede dolaşır ve kaçamam bende yağarım. Bir ses fısıldar kulağıma duyduğumla eserim. Bazen de sessizleşir demir atarım bir limana ve beklerim rüzgârları...
Kuşlar göç eder
İnsanlar da
Ve mevsimler
Ya yürek nereye göçmeli
İstemediği bir bedenin esiriyse
Kursağıma dizilen kelimeler
Şiir sarmaz her yarayı
Sönmeyen yangındır konuşulmayan
Kendine saklı giz
Maskesi düştü aşkın
Sensizliği uyuttum
Uyanmasın yüreğin
Çekip gitme zamanıdır
Gözlerinden geçip
Ellerine el sürmeden
Aynıyız ikimizde. Aynı olduğumuz için yan yana gelemeyişimiz. Özlem duvarlarını öteledikçe; aşkın düşük yaptığı günlere soyunuyoruz… Kabuğunu sıyıran ağaçlar gibi eksiliyoruz birbirimizden. Şimdi kayboluş senaryoları çoktan yazılmıştır bizliğiyle ve bizden habersizce. En can alıcı sahnesine giriyoruz hayatın, rolünü bilmez figüran endişeleriyle… Sadağımızdaki son ok aşkın kalbine nişanlanmış olup, fırlatıyoruz birbirimize…
Senden ayrı kalan yanım boşluk
Bir şiir yuvarlıyorum kapansın diye
Gözlerinden geçip gelmiştim
Ellerine hiç dokunmadan
Ah yâr bilemezsin yokluğunun
Bırak bu aşk yolunu bulsun
Bizim kaybolmuşluğumuzun karşısında
Göğsümde uyanmayı bekleyen tomurcuk
Kış vurmuş gövdesine sızlayan
Güneş görse patladı patlayacak
Aynı sudan içiyoruz. Su gibi akıp gidiyoruz birbirimizden… Sen amazon savaşçısı kadınları severdin, ben seni… Aşkın savaşını verdiğimizdendir böyle yakın olup, böyle uzak kalışımız… Uyku tutmaz gecelere sarılmaktı aşk, gönlün gördüğü dokunmadığıydı da… Karşılıklı yanmaksa eğer aşk yanıyoruz yangınımızla…
Gözleri kömür karası
Yüreği aşk yarası
Kabuk bağlamaz düşlerin yolcusu yâr
Güneş boyar saçlarını
Gece sürme çeker gözlerine
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!