Bir volkan söndü
Ayrılık ırmağının sularıyla
Şehrin içine düşmüş yalnızlığım
Gölgesiyle savaşan kimsesizlik
Türküler söyleniyor izinsiz
Yalnız bir akşamın getirdikleri
İçinde güneş görmemiş rüyalarınla
Dalıp gitmiş bozgununa geçmişin
Az dokunsa serinleyecek
Gözleri yağmur tutarken
Saçlarında rüzgârlar sevişiyor
Yüreğin her kim için çarpıyorsa
Ritmi bozuktur bundan sonra
Sensizliğiyle dolu bu şehir
Kokunun sindiği her sokak çıkmazdır
Benden sonrasının hesabını kendine sor
Gördüğümüz neydi
Yaşadıklarımızın gölgesinde
Sevgiye dair boşluk
Aşk yelkenlerini indirmişken
Şiirlerin susmuşluğu
Gece uzun hep uzun olur
Kavuşma yoksa sonunda
Var diyebildiğimiz sabahlar
Güne koşarken bozgunu giz
Kendi içinde saklılığına
Ben gittim, gittiğimle bittim
Bir daha görüşmemek üzere sildim
Adının geçtiği tüm şiirleri
Böyle bir aşk hiç yaşanmamıştı
Adımlarının değdiği sokaklara yabancı
Şimdi ben sana bir şiir yazsam olmayacak
İki şiir yazsam birbirini kıskanacak
Üç şiire sen sığmayacak
Dört şiire ben kanmayacak
Beş şiir olsun
Beşi bir yere dolsun...
Bildiğim gökyüzü
Aynı saatler aynı geceler
Isırgan kelimelerin dokunuşu
Sensizlik vakitlerine
Şiirlerden dökülüp giderken
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!