Bir şiir yazmıştım
Bir kadının omzuma başını yasladığında
Sen düşüncelerimin içine yerini almışlığınla
Yanımdasın öyle sessiz
Sarılıp kokladığım
Hiç konuşmadığımız bir gece
Kabuğumu kırıp çıkıyorsam dışarıya
Adı ne olursa olsun içinde sen olduktan sonra
Sen canımın güzeli dediğim
Sanadır yazılmış olan şiirlerim
Her yeni güne uyanışım
Sevgiden yoksun susmuşlukların içinde
Çağırışlarımdan sesimi yakalayacaksın
Senin yüreğinin içini gördümse
Yazdıklarımın içinde kendini bulacaksın
Hüzünlü bir geçmişin izlerini yitirişim
Yokluğunda sönük yıldızlar
Yokluğun en karasında gecedir
Boğazıma düğümlü bir çift söz
Bir yanım aşk, aşkın adı sendir
Yokluğunda ay sönüktür
I.
Akarını bulan su
Kurtulur penceresinden
Tutsak bir ormanı düşlüyorum
Mevsim baharı çalarken
Tek şahidimiz zaman olsun
Geçip giderken de
Tüm geçmezliğinde de
Sadece dinle sessizliği
İçinde bizim olmayışın gürültüsü
Ne denli öfkesi içinde
Ak sayfalara taşınan izler ve doğurgan düşler karanlığın getirdikleriyle yolunu çizer. Girilen yol kendini gösterirken, girilmezlerinde ışıklar söner. Hangimiz çıkarız bu yoldan, hangimiz düşeriz yarınların eksik kalmışlığına…
Çizilmiş yol çizilecekten kısa olurken, imgelerin özgürlüğü ellerime sürülü ve sür dediğim gediklere surlar örülü… Dilim bağlı, gözlerimin kuytularına sıkışık bir yüz belirginliğini yitirir. Böylesine tüketmişken dünü, unutamamanın göbek bağını hangi imgelemin kudretine kurban etmeli…
Bir oyundu sadece, özlemler arasına gelgitlerle sıkışmış. Bilyelerin çukurları doldurmadığı, kaytansız topaçlar yalnızlığında… İpleri koptu çıtalıların, çocukluk öldü. Sil/ahlar ulaşmasın gecelerin bitimlerine ulaşan tanyerlerine ve çocukluk yürüsün yitirilmişliğiyle kendisini büyüterek…
Yıllar geçip gitti de
Bir sen çekip gitmedin yüreğimden
Kaç şiire mahkûm edildiysen
O kadarında dudaklarının izi
Devrik cümlelerim devrilmiyor seninle
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!