Bir yürek kaç parçaya bölünür. Kaç sevmelerin peşinden ağıtlar yakar.
Kaç şarkıya gömmüştür gözyaşlarını... Söyle sevgili söyle artık!
Nefesimsin dedim. Sahi sen nefes alıyor muydun bensiz oralarda...
Dilime dolanan onca küfrün sahipliğini kim üstlenecek...
Suçlu sen değilsen eğer tüm suçlar kabulümdür.
Senden gelen her şeye eyvallah derimde...
Bu ne ilk yanışım nede son yanılışım olacak…
Yanlışım başlamadan sonu belli olan aşklar üzerine düşüşlerim…
Üzerimden eksilmeyen bir aşkın yorgunluğu bitmeden, diğeri boy veriyor.
Ben en çok aşk’ı sevdim sevgili… Ben senden uzaklaştıkça aşk’a geldin…
İlk kez ağladım aşk’ın yolculuğuna ve ilk kez dilim dönmezinde lâl…
Yutkunduğum kelimeleri boğuyorum bu çaresiz sığlığımda…
İnsan yalnız başına kendi sesini duyabiliyor. Kalabalıklar öteliyor sesleri…
Sesini duyurmak istediklerin yanında olmadıkça ötekileşiyorsun.
Özlemini duyduğun her neyse daha bir yakınlaşıyor ve acıtıyor…
Sesin kulağını yırtarcasına haykırırken,
Boş gözlerle bakmış olduğun noktalar yeni yüzler yaratıyor.
Sen kendi sesinle bir başına…
Tarifi olmayan bir eksiklik duygusuna kapılır insan…
Yapabildikleri karşısına dikilir ama eksiklik yoktur. Her şey tam gözükür.
Oysa insan hep içinden kanar ve içerden kanayan yara kabuk bağlamaz…
Tedavisi yoktur bazı yaraların, zaman der geçeriz sadece…
Sadece geçip gideriz üzerinden, yara içerden kanar. Kimi zaman ateş olur yakar.
Kimi zaman küle döner. Pusuda bekler bir kıvılcımla alev alır.
Sonrası tükenmişilğin mevsimi
Adı konulmamış
Kaç kere bozulan tövbelerin
Kırk bir kere maşallahı hiç göremeden
Tükenip gidişine eş değer oluşuyla
Sadece üç harfin içindeydi giz
Dudaklara mühürlü kalmış
Söylenmek istenen söylenemeyen
Kimisi aşk demiş ben başka bir şey
Öylesine çoktu açıldığı kapılar
Seni sensizliğime terk edip gittiğimde anlamıştım
Bizim bir oluşumuz aşkın coğrafyasına ters düşmüştü
Döl tutmayan şiirler hep düşük yapmış
Edebiyatın rahminden
Uykuya yatırdım şiirleri göğüslerinde
Bir geceydi
Gözlerinden yıldızlar düşerken
Sen diye sarıldığım şiirlerin makamında
Son şiir değildi
İlk hiç değildi
Sanıyorsun ki
Bu dünya senden sorulur
Sana çıkar tüm yollar
Sana açılır
Sustuğumuz imanımızdandır
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!