Arif Taner Şiirleri - Şair Arif Taner

Arif Taner

Mademki yaşamımızda yaşadıklarımızda imtihan, aslında hayat bize bir ders veriyor anlamıyoruz, değişen bir şey varmı yaşantımızda? Neyi değiştirip düzeltebiliyoruz düzeni bozulmuş bu dünyada? Zengin daha zengin, zalim yine zalim, kalpsiz yine kalpsiz, garibin ise çilesi bitmez, herkes kaderini yaşıyor ve bu hayat içinde rolumuzu oynuyoruz, bir rol seçiyoruz imtihanımız için, iyi yada kötü seçimlerimizin bedelini ödüyoruz ömrümüz boyunca, fıtratımız hep aynı yaratılışımız atılan bir damla su, ve etten kemikteniz. bu kadar kibir bu kadar böbürlenmek neden? peki ders aldıkmı yaşadıklarımızdan, kazandıklarımızdan, veya kaybettiklerimizden? hayat boş dünya yalan, hamdolsun müslümanız dilimizde, peki yaşantımızın neresinde yaşıyoruz layıkıyla kul olabiliyormuyuz Rabbimize? Hani sadece Allaha kul olmaya gelmiştik biz bu dünyaya, hani yeryüzünde halife olarak yaratılan biz insanoğlu, nerede o Rabbimin meleklere övgüyle bahsettiği halife olan insan..
Ne diyordu kainatın efendisi Rasulallah sav. Birbirinizi sevmedikçe gerçekte iman etmiş olamazsınız. Vesselam

Devamını Oku
Arif Taner

Dünyayı sarmış bir korona virüs illeti,
İnsan hala zevki sefada eğlencede, göremez yaşanan zilleti
Akletmez düşünmezki hiç bir şeyi,
Kul olmayı duayı unutmuşuz,
Kadir kıymet bilmek şükretmek yok yinede kimsede.

Devamını Oku
Arif Taner

Her anın değerini bilmeli İnsan,
Her geçen anın onu hergün bitirdiğini bilmeli,
İnsan Sevdiğine sevdiğini söylemeli,
Sevginin ölçüsünü dozunuda bilmeli.

Her an, aniden sevdiğini kaybetme hissini yitirmemeli insan.

Devamını Oku
Arif Taner

Çektim gönlümün perdelerini, kapattım tüm ışıkları kimseler görmesin gözlerimden akan yaşlarımı, duymasın kimseler sessiz feryadımı ağlayışımı.
Gönlüm darmadağın kalbim ağır yaralı. Koskoca bir alemde kalabalıklar içinde yalnızım, dostluk arkadaşlık kardeşlikler bitmiş, vefadan bahsetmiyorum, artık sadece susuyorum sessizce, içimde fırtınalar koparken kimseler duymuyor, susuyorum.
Kimseler acımadı kopardılar güllerimi dalından, tek tutunduğum elimde kalan bir dal, kurudu kırıldı kalmadı tutunacak bir dalım, kader böyle yazılmış, imtihan bu ya, ben kaderime yanarım..

Devamını Oku
Arif Taner

Doğmuşum soğuk bir kış gününde,
Alnıma yazılmış kara yazım,
kaderdir neyleyim ellerim bağlı, kimlerin gözü var, bilmemki kimlerin ahı,
Allahım güldür yüzüm, değiştir kara bahtımı.

Kendim ettim kendim buldum,

Devamını Oku
Arif Taner

Tutunacak bir dalmı bıraktın bende, kırdın kalbimi yıktın tüm hayallerimi, uçacak kanat kolmu bıraktınki bende, bu beğenmediğin ben inan senin sayende. Senin içindiki herşey, birşey istemedimki senden sevginden başka, inanmadın güvenemedin, aklın kiralıktı hep başkalarında, ve hep oyunu başkaları kazanıyordu, inanmaman gerekenlere inandın sen beni yıktın aslında. Sen sevdim diyordun, ben ise güvenmeni istiyordum. sevmek güvenmekti benim lugatımda, anlatamadımki bir türlü sana. Sen anlayamadın beni yıllarca, sildin tüm hayatımı geçmişimi, sevmek güvenmekti dedim, bak dört bir yanımızda düşmanlarımız var, Bir pencereden bakalım dedim dünyaya, sen başka pencereden bakıyordun, ben gösteremedim gerçekleri, anlamadın anlatamadımki sana. Güvenmek istedim yıllardır sustum, birgün anlar diye hep bekledim durdum, hayatımız gül bahçesi olsun isterdim hep, anlatamadım. Gösterdim güvendiklerinin gerçek yüzlerini, yinede anlamadın dinlemedin beni. boş sözlerle gereksiz insanlarla hayatımız zehir oldu sayende. Şimdi bana güvenden bahsetmesin sakın hiç kimse, ben kapattım o sayfayı, şimdi ben kendimden korkuyorum, güvenemiyorum şimdi kendime bile. Güvendiklerimin sırtıma sapladığı hançerlerin acısı geçmesede, izleri kaldı bedenimde yorgun yüreğimde. yarası kapanmıyor yaralarımın. acı versede zamanla acıyada alışıyor insan işte, benim esas canımı yakan acım değil, sevdiklerimin her an acımı bilipte yarama basması. İnanamam bundan böyle Allahtan başka hiç kimseye

Devamını Oku
Arif Taner

Öyle bir acıki bu tarifi imkansız,
Genç yaşlı demeden bir bir bitiyordu hayatlar,
Adına kovid dediler o zalim mikrobun,
Bir eş; birde birbuçuk yaşında yetimdi geride kalan
Acıyı en derinlerde yaşayan.

Devamını Oku
Arif Taner

Ah ulan yalan dünya, sevdiğimi vermedin bana. Ben delice sevdim onu, alışamıyorum yokluğuna. Gülüşünle hayat bulduğum, ceylan bakışıyla gözlerinde yok olduğum, yanındayken huzur bulduğum, hayatım ol, ömrüm ol, nefesim ol desem gelirmisin? Söyle sevdiğim söyle benim sevdiğim kadar sende beni sevebilirmisin?
Sen leylasın ben ise aşık bir mecnun, bilmem sonu olmayan bir yol, dipsiz bir kuyumudur bu, Kaçmak istedim senden ve kendimden olmadı, gönlüme sözüm geçmez yüreğim derbeder oldu, neler yaşadım bir bilsen hayat kuru bir yaprak gibi hep savurdu, seninle yaşadım yaşadığımı seninle bildim şimdi öğrendim seninle aşkı. biliyorum gideceksin, sana gitme kal diyemeyeceğim. İçimden sessizce avazım çıktığınca haykıracağım gitme leylam diyeceğim, kimselere duyuramayacağım sesimi, ve sen gideceksin.
İçinden çıkamıyorum işte bu ahvalimizin, Evlilerde severmiş seni tanıyınca öğrendim, gideceğini kalbime bir türlü ben anlatamadım, sevdiğim sana gitme kal diyemiyorum.
Biliyorum belki tatlı bitmeyecek sevdamız, belkide acı çekecek bu sonsuz aşkımız, herşeye rağmen yinede hayallerimdeki kalbimdeki seni her zaman seveceğim. Sen giderken ben Haşçakal leylam diyeceğim, ve ben yine sensiz hoşçakalamayacağım...

Devamını Oku
Arif Taner

MUTLULUK.. 27/07/2018
Bir sahil kenarında dertlerimle başbaşayım, elimde sigara ve ayranım, yanımda bir dost, karşımda koskoca mavi bir deniz izmir kordondayım.
Denizin mavisinde huzur, gecenin karanlığında kendimi arıyorum. Gecenin bilmem kaçıncı yarısındayız dostumla birlikte. Gökyüzünde muhteşem bir doğa olayı, kanlı ay tutulması var bu gece. Yaratıcının kudretini, insanın acziyetini izliyoruz.
Sahil hınca hınç dolu, gülen az, yüzler asık kimisinde, Belliki herkesin derdi var en derin yerde.
Ufak bir kız çocuğu yaklaşıyordu, bir mum yakmış elinde, gülümsüyor tüm dertlilere inat, sanki mutluluk bir mum ışığı diyordu herkese, kız çocuğunda dertmi dedin? Gülüyor hayatın tüm acımasızlığına tüm asık yüzlere inat, öyle mutlu öyle neşeliydiki unuttum biranda derdimide kederimide. Küçük kızın ahvalini gördükçe çocuğun imrendim haline sevincine. Yok böyle bir mutluluk, bir mum ışığı bukadarmı mutlu eder diye sordum kendi kendime. Ah dedim, ahhh o çocuğun neşesinden mutluluğundan istiyorum bende.
Sahil kalabalık her yerde insanlar herkesin elinde telefon sohbetmi bazısında, herkesin yüreğinde belkide bir yara var, eğlenenlerde boş muhabbetler çoğusuda bilmiyor sevmeyi sevinmeyi eğlenmeyide.

Devamını Oku
Arif Taner

Sorma bana işte nasılsın diye,
İçimden biraz yorgun,
biraz kırgın,
fazlasıyla aklım karmakarışık.

Seviyorum deyip yüreğimi yaralayanlardan

Devamını Oku