Adın türküydü dilimde,
Unuttum her bir sözünü.
Yoksun artık hayalimde
Şeytanlar görsün yüzünü
Dokunmaya kıymaz idim,
Tükendi tüm sözcükler, elifim noktalandı
Ne gönlümde ilk çöküş ne de bu son talandı.
Göçmen kuşlar misali bahardı tüm muradım
Takvimlerim karıştı, kara kışa uğradım.
Gitme yâr, gidersen yiterim dedim
Öyle bir yittim ki zerrem kalmadı.
Sandım ki yitince bedel ödedim
Hiçbir kefarete yeter olmadı.
İnsan sevdiğine memleket derler
Takvimlerin hepsini yakın,
Umutları karanlık dehlizlerde bırakın.
Tüm sevdaları atın cehennem ateşlerine
Ruhunu sevdaya satanların kalbinin ortasından çarmıhlara çakın
Sessizlik diyarlarına sürün sevgi sözcüklerini,
Sensiz yaşayamam derdim ya hani,
İnan ki sevgilim sözümü tuttum.
Sen gittin, sildim ben cümle cihanı
Gülmek ne, sevmek ne; bil ki unuttum.
Nefes var, can yok; beden var ruh gitti,
Gözden ırak olan gönülde durmaz
Ne gönlün ne gözün bunda suçu var.
Bin bahar geçse de tek bir gül vermez
Ne bahar ne güzün bunda suçu var.
Mecnunca olsan da aşk divanesi
Söz yitirdi hacetini
Sussan da bir susmasan da
Kahrolası nefretini
Kussan da bir kusmasan da.
Kabuk tuttu bende yara
Kelamın içimi har etti
Sustum
Her bir sözcük intihar etti
Sustum
Baktım cümle kulak tıkalı
Kan değdi artık dişe
Ne korku ne endişe
Dönüp bir bak geçmişe
Atanda korkak var mı
Korksan tarih yazar mı
Fikri sığdır, beyni cüce
Kendin devle bir eş görür.
Yüzü olmuş zifir gece,
Hiç sönmeyen güneş görür.
Lafa gelse yiğittir be!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!