muhabbet aşkın temeli
vazgeçme ha muhabbeten
kurtulmak istiyorsan sen
türlü amansız dertlerden
süzülüp geçmek istersen
sarardı bak benzim soldu sarardı
hayatım zındana döndü karardı
tabipler derdime derman olmadı
bıraktın çaresiz gittin sevdiğim
muhtaç ettin muhanete namerde
ahu gözlerinle mahkum eyleyip
kara kaşlarınla öldürdün beni
şu gönlümü sana verdim vereli
şaşırdım dünyada yitirdim yönü
inan şu alemi gezdim gezeli
bir garip yalnızlıktır tek başına
gelince ilham gönül kuşuna
çıkar bu alemin nice dışına
konar sevdaların kara kaşına
bir gönül ki bu bendeki
senden başka sevmiyor ki
hasretinle alev alev
ne yaptımsa sönmüyor ki
her nesnede biçim farklı farklıdır
verilen can dirhem dirhem tartılır
bir gün gelir ak kefenler biçilir
açılır bir çukur toprak atılır
masal dünyasında menfaat çarkının
odak noktasında oturup
gerçek hayatın kendine özgü
yaşam pratiğiyle ilgili ahkam kesenler
kendini dev aynasında görüp
ortama poz vererek
bir gün posta geldi bir mektup verdi
verirken mektubu hafifçe güldü
mutlu bir haberi getirdim sandı
bilemezdi kara haber getirdi
okuyunca bütün dünyam yıkıldı
bir hırkam var bir çarıgım
yoksada lambam çok çıram
usta değilim çırağım
tartsın tartı yoktur daram
henüz bir tomurcuk daha açmamış
etrafına güzel koku saçmamış
bülbüller dalına konup ötmemiş
bir tomurcuk daha henüz açmamış
mevsimi gelmeden kışa tutulmuş
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!