bağladığım günden beri
varlığımı varlığına
pişman oldum diyemem ben
seni böyle sevdiğime
bakma her gün dertli dertli
dalgalar usul usul dövüyordu kıyıyı
denizin masmavi derinliklerinde
oynaşırken balıklar
bir yengeç tutunmaya çalışıyordu kayalara
bir martı gezinirken ıslak kumlarda
sen gönlünü köreltmişsin
sevda çekip sevmemişsin
duyguların yok etmişsin
bana göre değilmişsin
basit görme sırrı derindedir derinde
çıkar birer birer inan mahşer gününde
geçirirsen günlerini tatlı serinde
fırtınalar kasırgalar eser yerinde
be hey gönül uslan artık
gel gidelim sılaya
şaşkın şaşkın dolanırsın
düşeli de sevdaya
nasıl düştün böyle dertli davaya
be hey gönül uslan artık
dün yine istasyondaydım bekledim gelen treni
sordum tek tek yolculara gören olmamış hiç seni
dediler beklersen eğer bundan sora birde posta treni
kalkacaktı saat beşte
birden bir heyecan oldu taa içimde yüreğimde
gelmesende değer seni saatlerce beklemeğe
hep özlem hep acı çile verdiğin
hasta yüreğimde dertler kördüğüm
halde hallerimi yok ki gördüğün
yetmedi mi silleleri vurduğun
beni ben edende sen
beni benden edende
ben sendeyim sen yelde
arıyorum beni ben sahrada çölde
halbuki oysa isterdim olmayı
gel muhabbete yar susadı gönlüm
ismini sayıklar durmadan dilim
konmuş dalınada o gonca gülün
sırrına doyuyor bülbül sevdanın
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!