hasretim gül yüzüne
düşürdün beni hüzüne
mevsimlerin hep güzüne
dönderdin ömrümü neden
bahar bilmem yazı bilmem
çimen otu çarşaf gibi serilir
akşam vakti ay semada görünür
sevdalılar sevgi dolu gezinir
yarden ayrı benim ruhum ezilir
baharda kırlarda çiçek açıyor
gözleriyin derinlikteki dalgınlıkta
ıssız yalnızlığın gurbet yıllgınlığı
halde halsizlik dolu halinde
hayatın acımasız bıkkınlığı
sanki sorunlar yumağı
çöreklenmiş yüreğine
hal perişan dert dermansız
gelse de ölüm fermansız
bu gönül seni sevmekten
kalmaz geri geri kalmaz
şu gönlüme söz geçmiyor
hani ilkbahardı bizim sevdamız
tutuşup el ele çıkardık kıra
mehtaplı gecede bakarak aya
anlatırdık aşkımızı biz göğe
eserdi hep tatlı tatlı sam yeli
manadır maddenin özü
söylenmiştir sırlı sözü
kainatın türlü yüzü
harf kelime cümle yazı
ovası dağı denizi
hatıralar hasret dolu sevdiğim
mutluluktan uzak her gün göz yaşı
ayrılık gurbette bağrıma taşı
bastırıp ağlatır yıllara beni
baharında uzak şimdi gençliğim
yaradan rabbi mevlayı
donattığı şu dünyayı
ihsan ettiği rahmeti
tükenmeyen merhameti
hatır eyle an sevgiyi
hatırlarmısın sevdiğim
kırlarda koşar oynardık
doya doya konuşarak
koklaşır sanki kumruyduk
pınar başına inerdik
bülbül gülüne mesti name
olur her seherde
renk cümbüşü çiçekler koklaşıyor
arılarla kırlarda
desti izdivacı ne güzel tabiatın
tabiatla baharda
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!