kalkar sabahın erinden
sütünü alır sürüden
bal alır gibi arıdan
köyümün güzel gelini
yaktın hep orta doğuyu
yıktın binlerce yuvayı
intizar dolu duayı
aldın buldun koronayı
mazlumların memleketi
zamanın sonsuzluğunda bir zaman dilimi
sensiz gecelerin birinin karanlığında
saat gecenin on bir buçuğunun beşi
çaresizliğin daralan çemberinde
sıktıkça sıkıyor ruhumu
zannetme sevdamda olur zaman aşımı
koymuşum yoluna yar ben bu başımı
yaşasam da bu aşkın zorlu kışını
bitmez sana olan sevdam bitmez ki yar
her seher silsem de göz yaşlarımı
halde halsiz bıraktın hallerimi
söylemez ettin zalım dillerimi
engeller doldurdun yollarımı
kırdın vicdansız kanadımı kollarımı
beni sensiz koyup gittin
bir bülbül feryadı duydum
seherin şafak vaktinde
kuruyan gülünü gördüm
sallanıyordu dalında
çaresiz bir perişanlık
bülbülü şeydayım vakti seherde
yar gülümdür gönlümdeki baharda
yüreğim yanıyor durmadan korda
yar aslından uzak bu canım zorda
düşte hayalinle mutlu oluyom
bir gün gelirde kavuşursam sana
vakti zaman o zaman
varlığımı hissederim ben
kavuşur gibi misali bedende ruhuna
olurum öyle nefes aldığımı hissederim
coştukça coşuyor canda canım
cananına cananım
canımda cansın canıma can
canında canlandığım canım
cancığıma can cancığım
bir sevda ki sızdı sessizce
kalbimin derinine
döndü bir anda gönlümün
vazgeçilmez gülüne
kaptırdım kendimi aşkının seline
sürüklendim gidiyorum




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!