derdini söyleme gardaş herkese
dermansız der derdin çare veremez
inanıp güvenme sahtekar ferde
kalırsın sen sonra düştüğün yerde
zalım olur muhanetin kapısı
mükemmellik mertebesinden mükelleflik seviyesine inen insan
aynı zamanda da zaman ve mekan değiştirmeyle birlikte
fanilik sıfatını alşmış oldu
bununla beraber doğum ve ölümde bu sıfatla verildi
dünya hayatı dediğimiz yaşam doğum itibarıyla başladı
mükemmel ve üstün yaratılan insan
Atatürk ve ilkeleri
gönül bağımdaki duran
değerlerin zirvesinde
bayrak ile birde kuran
varsa hor ve hakir gören
odur akı kara gören
gördükçe bülbülü gülde
gönül türlü türlü halde
yürek yanar ateş korda
nerde o yar vuslat nerde
devran döner devir geçer
bilgi haznemce bilge dur
genel kültürümce kültürlü ol
öyle yaklaş öyle soru sor
biliyorum sende bilgi kültür çok var
bilgi kültür fetbazlığı bana çok fazla kor
kadınım hayat denilen serüvenin gerçeği yaşamdır
yaşam gerçeğinin gerçeğinde bağlamında olan
hayatın ve yaşamın anlam ve manasını belirleyen
olmazsa olmaz gerçekler vardır
bu gerçekleri görmezden gelip önemsemeyerek ne hayat hayat
nede yaşam yaşam olur
sensiz hayatın acısı
çöküyor hep yüreğime
hasret kalıp yanıyorum
bulamadığım sevgine
nasıl anlatayım sana
bu nasıl bir dünya nasıl bir gurbet
sensizlik çok acı çok kötü hasret
şaşırmış yolunu yitirmiş dertler
mekan etti beni şu gurbet elde
param parça etti gurbet dünyamı
Önemlimi memleket sevince ülkeyi sınırlar bizim kekik kokan yaylalar yalçın kayalar ve dağlar deryalar ve mavi dalğalar
Gök yüzü kainatı kaplar ama ben bulunduğum yerden tümünü görürüm yıldızların hepsini ayı ve güneşi tıpkı diğer memlekttekiler hatta diğer ülkedekiler gibi
Toprağım var benim bire yüz bire beş yüz veren nasırlaşmış eller kazmayı küreği tırmığı kavrayan dağların yamaçlarında yaylalar pınarlar koyunlar kuzular miski amber renkler ve kovanlar kovanlara konanlar ve insanlar yüzleri güleç yürekleri yufka gönülde sevda hasret özlem alın teri ekmek toprağa işkence ederler parçalar yırtarlar bıkıp usanmadan sadistçe ama yürekleri yufka gönülleri sevdalı sineği kovar karıncayı incitmezler sularlar tohumdan sonra toprağı başaklar filizlenir boy boy yeşillenir toprak
Hani o bahar akşamlarının tatlı esintisi var ya insanın içini serinleten hani o yemyeşil kırlarda renk renk cümbüşü çiçekleri çiçeklere konup uçan kelebekleri arıları seyre dalar hayaller kurarsın ya
Hani sahilde kumsalda uzanıp güneşin batışındaki o muhteşem ortamdan doyumsuz bir haz alırsın ya hani gece yarısı bulutsuz berrak bir havada ayın oluşturduğu türlü duygular yaşatan tatlı loş aydınlık var ya
Hani deryaların baktıkça derinleşen o muhteşem iç açıcı gizzemli güzelliği var ya hani şelalenin o tertemiz suyunun şırıl şırıl akışındaki o ruhu dinlendiren serinleten o ahenkli akışı var ya
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!