YOL VE CAMİ
Başbakan yol yapmak için gerekirse cami bile yıkarız diyor. Pervasızca söylüyor bunu. Birilerine meydan okurcasına söylüyor. Yol yapmak için ağaç kesmek zorunda kalan belediyelerine destek için yapıyor bunu. 3. Havaalanı ve köprü için ağaç kesilmesi karşısında feveran edenlere karşı söylüyor bunu.
Gezi eylemcilerine karşı söylüyor bunu. Tema vakfına destek vererek doğal hayata katkı verdiklerini böbürlene böbürlene anlatan ve sonra da üniversitesini binlerce ağaç katlederek, güzelim ormanları tahrip eden ve üstün üstlük gezi eylemcilerine destek veren Koç Holding’e karşı söylüyor bunu.
Bunları anlıyoruz ve her konuda olduğu gibi bu konuda da ona gönülden destek veriyoruz. Ancak bu son söylemde kendisine katıldığımızı söyleyemeyeceğiz. Niçin? Çünkü bu konu bir az da inançlarımızı ilgilendirmektedir. Rahmetli müftü bir dostumuz ilçemizdeki bir caminin yıkılıp yan parsele kaydırılmasını, asıl yerinin park yapılacak olmasını dinin özüne uygun olmadığını söyleyerek itiraz ederdi. Bir yer cami, mescid olduktan sonra kıyamete kadar Mescit: Cami yeri olarak muhafaza edilmelidir. Eskisi yıkılsa da yerine yenisi yapılmalıdır. Cami yeri büyütülebilir, binası yıkılıp yenisi yapılabilir ancak yeri cami alanı olarak muhafaza edilmelidir. Ayrıca caminin yeri gökyüzüne ve yer altı dahil her tarafı cami: mescid, yani mabet olarak kullanılabilir. Buna göre cami altlarında WC, dükkân lojman, otopark vs. yapılması caiz değildir. Fetva böyle. Gerisine ben değil kimse karışamaz hatta başbakan bile.
Dini bütün bir Müslüman olduğunu annesinin cenazesinde Kurra Hafızlar gibi Kur’an-ı Kerim okuduğuna TV kanallarından izleyerek şahit olduğumuz bu insanın bu şekilde konuşması bana biraz garip geldi doğrusu. Başbakan bu yanlışa nasıl üşüyor. Fetvayı kimden almış kiminle istişare etmiş, bilmiyorum. Bence devlet adamlarının özellikle dindar olanlarının iş ve fiillerini gerçekleştirmeden, hatta sözlerini söylemeden düşünerek, ehline danışmalıdır. Eyleme geçmeden değil daha düşünce safhasındayken yapılmalı bu danışma.
AHLAKİ YOZLAŞMA 2
Havuzlu Siteler
Şimdilerde moda havuzlu siteler. Eğer apartmanların ortasında kadınlı erkekli yüzmeye müsait havuzlu siteler varsa fiyat birden bire üçe beşe hatta ona katlanıveriyor, 100 binlik bir dairenin fiyatı milyonları buluyor.
Yeni trend bu. Müteahhitler yatırımlarını bu yolda yapıyor. İster dindar olsun, ister liberal, ister solcu-laik, isterse ateist hepsi havuzlu sitelerden yana kullanıyor tercihini. Bu müteahhitler için olsun böyle, müşteriler için de. Hiç bir şey değişmiyor.
CAMİLER VE TOPLUMUN DÖNÜŞÜM MERKEZLERİ
Camiler birleştirici mekanlar olarak asli vazifelerine ne zaman dönecek. Arap mescid demiş namaz kılma mekanlarına; mescid yani secde edilen yer. Secde kişinin Allah’a en yakın olduğu ibadet. Namazın bir rüknü gibi görünse de kulluğun en çok ve derinden idrak edildiği ibadet rüknü.
Bu rükün kendi başına bir ibadet şekli aynı zamanda. Tilavet secdesi, şükür secdesi olarak karşımıza çıkıyor bu ibadet. Bu yüzden Kur’an-ı Kerim’de de bu adla geçiyor. Mescid-i Haram, Mescid-i Aksa özel isimleri yanında,’Allah’ın mescidlerini Allah’a ve ahiret gününe iman edenler imar eder ‘ayetinde cins isim olarak geçer.
Biz Türkler bu ad yerine onun toplumsal fonksiyonunu öne çıkaran bir isimle anmışız tarih boyu. Ayasofya Camii, Sultanahmet Camii. Ancak bu fonksiyonu nedense Cumhuriyet tarihi boyunca engellenmiş, adeta yasaklanmıştır.
Biz şimdi ülkenin demokrasi ayarından sonra öncelikle bu noktayı ele almalıyız. Dahası bu ülkede maddi kalkınmanın bu denli yükseldiği, ilerlediği şu zamanlarda onunla at başı gitmeyen manevi kalkınmanın aşırı dünyevileşmeye yol açmasının gençliği dejenere ettiği ya ve z kuşaklarının zuhur ettiğini görmek bu gençliğin iyi bir gelecek vadetmediğini anlam gerek. Yalnızca anlamak yetmez bu gidişin önünün alınması, gençliğin maddi gelişmeye kurban edilmemesi için gerekli önlemlerin alınması bir zaruret halini almıştır.
BİR MİLLET DİRİLİYOR
Bu millette bir şey var diyorum. Şair bir şey var Allah''ım bu toprakta diyordu. Ben de diyorum ki bu milletin toprağında kutlu bir işaret var. Her karışı kanla yoğrulmuş bu toprağın. Anadolu, Çanakkale, Kafkaslar, Filistin, Yemen, Balkanlar, Irak, Cezire, Arabistan her karış toprağı şehitlerin kanıyla yoğrulmuş.
İşte bu şehitlerin kanıdır ki bu gün döküldüğü toprakta filizleniyor, o filiz büyüyor, büyüyor, dal budak salıyor, çiçeklenip meyveye duruyor. Var Allah''ım bir şey var toprakta diyor şair; ben de: ''Var Allah''ım bir şey var bu toprağın insanlarında''. Diyorum.
DEĞİŞİM VE DEVLET
Bu devlet 80 küsur yıl hiç değişmedi. Değiştirilmedi, değişime direndi. Değişmekten korktu. Bazıları değişimin onları tehdit ettiğini düşündü. Değişimi engellemek için olanca güçleriyle savaştılar.
Onlar kimdi. Kendini devletin sahibi sanan üç buçuk azınlık. Evet, gerçekten devleti ellerine geçirmiş, ona zorla ve zorbalıkla sahip çıkmışlardı. Onu gasp etmişlerdi. Sahibinden zorla almışlar hiç bırakmamak için tüm entrikaları denemişler, her türlü hileye başvurmuşlardı.
İşte onlardı tüm bu değişimin önünde set kuranlar. Bunlar aslında kimlerdi. Milletin öz köküyle alakasız bu üç buçuk azınlık nereden gelmişti. Nasıl ele geçirmişlerdi devleti. Bu yazıda ona ışık tutacağız.
Orta Asya’dan kalkıp Anadolu coğrafyasına yerleşen kayı boyu küçük bir beylikten koca devlete ulaşmıştı. Her şey Kitab’ulllah’a saygı sayesinde oluştu. Küçük bir fidan koca bir çınara dönüştü. İslam’a bayraktarlık yaptı altı asır. Ne zaman ki kendini beğendi, gurura kapıldı her şey tersine döndKelamullah yerini günü birlik menfaatlere bıraktı. Küçük hesaplar büyük davanın yerini aldı. Allah kudret elini Osmanlıdan çekti. Çınarın can suyu çekildi. Çınar kurumaya yüz tuttu. Güçlüydü çınar ama kurt girmişti bir kere. İşte o kurt İslam’ın azılı düşmanı Yahudi’ydi. İspanya’da yaptıkları fesat sebebiyle kovulan lanetli ırka mağdurların sığınağı Osmanlı kucak açtı. Açtı ama ne oldu. Lanetli kavim girdiği bütün bünyeleri zehirleme alışkanlık ve huyundan vazgeçmedi. Zehrini sinsi sinsi akıttı. Önce kılık değiştirdi. Müslüman göründü ama Yahudi kaldı. Birbirini destekledi. Devletin en yüksek makamlarını ele geçirdiler. Yalnızca devleti değil, ekonomiyi de ele geçirdiler askeriyeyi de en tepesine kadar işgal etti. İsimleri Müslüman ismiydi, ama kendileri gizli dinliydiler. Her türlü entrikayı denediler.
Bunlar Sabataist’ti. Her türlü şer güçlerle işbirliği yaptılar. Ülkenin her tarafını masonik teşkilatlar, Rotary ve Lions kulüplerle çepeçevre kuşatmışlardı. Gerek ıslahat fermanları, gerekse, her türlü düzenlemelerle ipleri tamamen ellerine geçirdiler. Mutlaki idareden meşrutiyete ve oradan cumhuriyet kadar her yönetimde hâkimiyeti ellerinde tuttular. Gerek seçim, gerekse dikta olan tüm yönetim biçimlerini kendi planları için kullandılar. İttihat Terakki başta olmak üzere, sonradan cumhuriyet halk fırkasına dönüşecek Müdafaa-i Hukuk Cemiyetlerini kullandılar. Matbuata her zaman hâkim oldular. Ve onu kötü emelleri ne alet ettiler.
DEĞERLERİN AŞINMASI
40 yıllık arkadaşların toplantısı bu, hatta 50 yıllık dostlukların hikâyesi bu. Bu dostlar bir kader birliğinin bir araya getirdiği kişiler değil, bir inancın birleştirdiği insanlar topluluğudur.
Her yıl bir araya geliyorlardı. Yemekli bir toplantıda sohbet meclisi kuruyorlar ve dağılıyorlardı. İçlerinden bir kaçı Rahmet-i Rahmana kavuştu. Şimdilerde toplantıları sıklaştırdılar. Birbirlerini daha çok özler, daha çok arar oldular.
İşte böyle toplantılardan birinde dertleşiyorlardı. Muhafazakâr bir partinin iktidarında kendilerine dayatılan usulsüzlüklerden yakınıyorlardı. İçlerinden biri bir vilayetin müftüsü olarak görev yapıyordu en son. Adam bir sınav yapmıştı. Sınav komisyonu birini seçmişti, Sayın Vali sınavın iptalini istiyordu. Ayrıca ismini verdiği adayın usulsüz bir şekilde kazandırılmasını emrediyordu.
Emre uymayan Müftü arkadaşımız bir suçlu gibi merkeze çekiliyor, yanlış bir iş yapmış gibi şaibe altında bırakılıyordu.
-
İsmail Karaosmanoğlu
Tüm Yorumlarhaydi şair dostlar görüşelim