Ahmet Hani Şiirleri - Şair Ahmet Hani

Attan düştü
Vücudu kanlar içindeydi
Gözleri kapalıydı.

İnsanlar onun için yas tuttular
O, dağın eteklerinde

Gözüm toprakta kalmış iz de kaldı ,
Yürek ayrıldı benden sizde kaldı .
Konak gelmiştim amma neyleyim ki
Can ayrıldı yürek Tebriz de kaldı .

O kadar zor yaşadı ki
Temperli çelik
oldu
Artık hiçbir balyoz onu yok edemeyecek

Taze sürülmüş toprağın
sıcak kokusu
içini ısıtır,
yoncanın yeşil nefesi
ruhundan geçer,
nemli üçgülün serinliği

Elinde barmaq ollam,
Budaqda yarpaq ollam.
Senin adın VeTeNdir,
Yolunda torpaq ollam.

Tren çoktan hareket etmişti;
o, başını
soğuk cama yaslamıştı.
Dışarı bakıyordu;
yağmur yağıyordu…

hangi gölgenin sığınağı altında
yaşamak istiyorsun
Peki hayallerinize ulaşıyor musunuz?

Bu siyah gölgelerin altında
köklerin

Ay,
ışığını
yeryüzüne sermiştir.
O,
yalnız ağacın yanında,

dünenki alovlu odlu
qalalar
bugünkü soyuq oçuq
qalalar.

qala boşdur.

Evin küçük bahçesinde
Soğuk bir rüzgar esiyor.
Ağaçlar
Ayakta ölüyorlar.

Ağaçlardaki dallar