Ahmet Hani Şiirleri - Şair Ahmet Hani

Yeşil sarı kuşum,
küçük kuşağım,
günaydın.
İyi misin?
Kasede yem var mı?

Kafeste
gölgesi kendisinden daha yaşlı bir kuş,
bir kuş oturuyor;
ne dertli,
ne umutlu,

Gece,
pencereyi yarı aralık bırakır;
yağmur kokusu
evin içinde
sessizce yeşerir.

Kalbim
hatırlıyor musun
sana üzülmemeni söylemiştim
Kışın soğuk ve acımasız olduğu doğrudur
Bakışlar donmuş demiştim.

Gündüz qara geyin, gecə
Qarı nağıl deyən gecə
Qurd Şəngülü yeyən gecə
Qan ağladım, qan ağlama.

Qan ağladım, qan ağlama
Bağ quruyub çöl olanda
Canım yanıb kül olanda
Göz yaşları göl olanda
Qan ağladım, qan ağlama

kar yağıyor,
Durmadan kar yağıyor.
Ağardır yerin Kara yüzünü.
Hava soyuk tur ,
Yürekler gibi.
Nefes çekmek üçün ,

Birbirimizin önünde duruyoruz
bana bakıyorsun
gözlerinin içinde
yaşıyorum
Göz kapaklarını kapatıyorsun
kara Gözlerin

Yaprak düştü;
ağaç,
adı konmamış bir sessizliği
ölüm sandı.

Karıncalar şehrinde
Biri ileri gidiyor
Bir izlenim bırakıyor.

Bir karınca ordusu
Önderin peşinde