Ahmet Hani Şiirleri - Şair Ahmet Hani

Yol,
yaşlı bir yılan gibi
dağın öğle uykusuna
sıkıca sarılmıştı.
Akşamüstü,

Güneş yüzünü kavurmuştu,
söğüt gölgesinde durdu,
sessizce attan indi.

Nasır tutmuş elleriyle

Kara uzun tellerin gibi
Kara uzun gecelerim vardır
Gözlerini bekleyirem .

üzülme
Yakında tüm kardan adamlar
Eriyecekler
Bahar zamanın başlangıcında duruyor
Kelebekler çoğalır
Ve çiçeklerle dolu bahçede

Gözlerinle Başladı
Yavaş yavaş yağmur yağıyordu,
Renkli yapraklar
rüzgârda dans ediyordu.

gözlerimiz

Gözüm gördü gülü bostan da birden ,
Ayak durdu ,yürek de , canda birden ,
Gül ayrılmıştır budakdan ,sap sarı idi ,
Gözümden yağdı yağmur kanda birden.

Evin avlusunda
sakin bir söğüt
gölgesini
toprağa sermişti.

Dağ güneşinde
ince bir fidan gibi
boy verdim, büyüdüm.

Yeşil yamaçlarda

Hayal et ki
Ormanın karanlığında
Ağaçların çalılığında
Ay ışığının parlak gölgesinde
balta
Satbari ağacını kırar.

Mum
gecenin karanlığında
Yavaş yavaş yanıyor
Işık verir
Ve sessizce bitiyor.