Ahmet Hani Şiirleri - Şair Ahmet Hani

köylü bir adamdır;
taze ekmek kokusunun damarlarında dolaştığı türden.
Ve baktığında,
hayat gözlerinden
dağlardaki berrak su gibi akar.

düşman mene o gece
nifrin sene o gece.
yumdu gözün Tebriz'de
ağlar nene o gece.

Öğle vaktiydi;
okul zili çaldı.

Çekiç,
çekiç,

Yürek aldandı bir gün dadlı sözle
Elimden getti yandı isti közle
ne düşmandır ne dosttur bilmirem ki
gidende döndü baktı yaşlı gözle !

Okunmamış Şiir

Yağmur,
yorgun sokakların omzuna düşer,
Hüzün,
sararmış yapraklarda saklanır,

Yağmur yağıyor
günü
Her günkü gibi başladı
Saat altıyı kırk dakika geçiyor
tren bu şehirden
o şehire taşındı.

Küçük dünyamdan
gitmek istiyorum
duvarları
benden önce
yaşlanan bir dünyadan.

Yol ilan kimi
Qıvrılmışdı.
Gece idi.
Yol qırağında bir daş,
daş üstünde
Bir qarı,

gözlerinin içinde
Sanki nar bahçesi vardır
acılarıyla
Gözlerinin kenarlarından
Nar taneleri düşüyor
Şiiri Değerlendirin

Yeni yıl yaklaşıyor;
eski yılın sokakları
çıkmazlara dayanmış.
Mektuplarınızda
dilekler vardı,