Yaranmışam ağlar gəzəm ,
Ürəyimdə dağlar gəzəm .
Məcnun kimi Fərhad kimi ,
Çöllər gəzəm dağlar gəzəm.
El oba dan ayrı düşəm
gözlerinin içinde
Sanki nar bahçesi vardır
acılarıyla
Gözlerinin kenarlarından
Nar taneleri düşüyor
Şiiri Değerlendirin
köylü bir adamdır;
taze ekmek kokusunun damarlarında dolaştığı türden.
Ve baktığında,
hayat gözlerinden
dağlardaki berrak su gibi akar.
Yürek aldandı bir gün dadlı sözle
Elimden getti yandı isti közle
ne düşmandır ne dosttur bilmirem ki
gidende döndü baktı yaşlı gözle !
Okunmamış Şiir
Yağmur,
yorgun sokakların omzuna düşer,
Hüzün,
sararmış yapraklarda saklanır,
Yağmur yağıyor
günü
Her günkü gibi başladı
Saat altıyı kırk dakika geçiyor
tren bu şehirden
o şehire taşındı.
Şehrin kapılarında
Tozlu duvarlarında
Ölüm işaretleri var
kan, kan
Çatılardan damlıyor
Ölüm kurşunları
Onun kalbini kırma
Onun kalbi camdan değil
Onun kalbi solmuş bir dal değil
rüzgarda oynayan bir karahindiba değil
Onun kalbi senin için en güvenli yer
Sen onun kalbinde yaşıyorsun
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!