**Babamin Vedası**
Sıcak bir yazdı,
Babam küreği dikti ağacın yanına,
Irmağa baktı,
Derin bir ah çekti,
Akşamın solgun güneşi
yapraksız dalların arasından
avluyu yavaşça süzülüyordu.
Babam
Dağ başında var idi qar gəlmədin
qar əridi gəldi bahar gəlmədin
Durna gəldi qatar qatar gəlmədin
Yerin boşdur yer üzündə Nazlıcan .
Yaylalarda oynayırlar uşaklar ,
üreyin qan ay nene
ağlar gözler çay nene
gece gündüz menle qal
güneş nene ay nene.
O yalnızdı.
Kuşlar durmadan şarkı söylüyordu.
Soğuk, karlı bir havada
kapıyı açtı,
avuçla buğday serpti.
Sen ayrıldın gözünde çeşme qaldı,
Elinde torpaq oldu gül saraldı.
O ardınca gelirdi kölge kölge,
Ölüm geldi canın gurbetde aldı.
Deniz sakit gemi düm ağ
Yaşıl yarpaq hasilli bağ
Qızıl torpaq qızıllı dağ
Ne çox nisgil ki var mende.
-
Gece aylı, işıq günler
Yaranmışam ağlar gəzəm ,
Ürəyimdə dağlar gəzəm .
Məcnun kimi Fərhad kimi ,
Çöllər gəzəm dağlar gəzəm.
El oba dan ayrı düşəm
Gece karanlıktı,
soğuktu.
Kızıl kar,
yeryüzüne
halı gibi serilmişti.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!