Ahmet Hani Şiirleri - Şair Ahmet Hani

Boom… boom…
Duman, ateş,
azgın alevler;
ölüm
yaprak yaprak

bizden yorulmuştu
pencereyi bağladı
kapıyı açtı
Elinde Kara bayrak
ardında döndü
Baktı ağladı

Geniş bir bozkır,
Boz dağlarının bağrında uzanır.

Yakan güneş ufku eritirken,
rüzgâr, kuru çalıları

Köyün yamaçlarında
oturmuşdun
Bir taş üstünde
sigara içiyordun.

Acı bir sonbahar akşamında

Her sabah,
güneş
dağın ardından doğmadan önce,
yüzyıllar önce
bu yoldan geçmiş

Yol,
taşları birer hançer gibi
ayaklarına saplıyordu;
her adım,
eski yaraya

Gözleri bakış sınırını çoktan geçmişti;
mevsimler
katman katman
onlardan dökülüyordu.

Parmaklar,
saniyelerin içinde
kayarak gider.
Daha
dünyanın tenine

Haber verin el, periye
Güneş çıktı kar eriye
Hayat gele dağ deriye

Haber haber bahar gelir
Rövşen ile Nigar gelir

sen olmadığında
Gökyüzü bulutlu oluyor
Yağmur gözyaşlarımı siliyor.

sen olmadığında
benim küçük odam