Ahmet Hani Şiirleri - Şair Ahmet Hani

Dört duvarın
sessizliğinde
soğuk bir nefes
alır oda.

Duvarın yanında
sarı yaprakların üzerinde
yürüyordu;
çocuklar
su kayağından söz ediyordu.

Her gece
masanın yanında
oturur;

soğumuş çay bardağımı

Gün biter
koşmaktan
amaçsız koşulardan
Birden bire
geceye ulaşıyor.

Ev denilen bir kafeste
yaşıyorum.

pencereden bakıyorum
Çimento duvarları
Kapalı pencereler görüyorum.

geniş bir ovadır,
uzanır
öyle bir yere kadar ki
göz nefessiz kalır.

bir sabah
bahçede
sabah güneşi
Yaprakların yanaklarını öpüyor
Esinti çiçekleri okşuyor.

Atlar
Kılıçlar ve kalkanlar
Kan akışı ,
Atların ayaklarının altında ölmek .

Baş kesmek

yorgunum
Çok yorgunum
Ele yorgun ki
eğer Yüzyıllarda
uykuya dalarsam
yene yorgunluk

Dünyadaki tüm zenginliklerden
Toprağın tüm mülklerinden
Bir ova, yeşil bir tepe
koyun sürüsü
Ve kuzuların şarkısı
Sıcak alevleri olan bir soba