Ahmet Hani Şiirleri - Şair Ahmet Hani

Yüreğim dert yatağı ,
Gözlerim kan bulağı ,
Sana mey verdi falek ,
Bana bir gam çanağı .

açıldıqca yaram hey bağladım mən
qərarım getdi əldən ağladım mən
buluddan yağdı qəm,qəm çıxdı yerden
yazıq qəlbi qəm ilə dağladım mən

Getme sözüm var menim.
Ağlar gözüm var menim.
Güneş kimi sinemde,
Sönmez közüm var menim.

Güneş yüzünü kavurmuştu,
söğüt gölgesinde durdu,
sessizce attan indi.

Nasır tutmuş elleriyle

Kara uzun tellerin gibi
Kara uzun gecelerim vardır
Gözlerini bekleyirem .

üzülme
Yakında tüm kardan adamlar
Eriyecekler
Bahar zamanın başlangıcında duruyor
Kelebekler çoğalır
Ve çiçeklerle dolu bahçede

Gözlerinle Başladı
Yavaş yavaş yağmur yağıyordu,
Renkli yapraklar
rüzgârda dans ediyordu.

gözlerimiz

Gözüm gördü gülü bostan da birden ,
Ayak durdu ,yürek de , canda birden ,
Gül ayrılmıştır budakdan ,sap sarı idi ,
Gözümden yağdı yağmur kanda birden.

Sabırlı ve sakin görünüyordu
derdin açıklamıyordu.

Göğsünde fırtınalı bir deniz var idi
İçinde kırık bir tekne
kanda yüzen.

kimseden şikayetim yok .

Bombalardan da
mermilerden de .

Çünkü hayat öldürmekle başladı