Keder toplandı ancak bir dağ oldu ,
Yiğit öldü yüreklerde dağ oldu .
Getirdi ellere Azadlık ondan ,
Kan aktı gözlerimden çöl bağ oldu.
deniz sessiz ötürüb
dalğalanmır niye bes?
güneş minib gemiye
gelir qara geceni
işiq ile doldura
Sokağa bakan
pencerenin arkasındaki saksılar
yavaşça soluyor
son bir “hoşça kal”la.
Güneşe
hesret qalacaqsınız
Güneşsiz
Gülxanalarda
Saralacaqsınız
Burası
Yapraklar düştüler
Bahçe ölüm kokuyor
Kargaların sesi
Bahçeyi rahatsız ettiler
Çiçek çalıları kurdular
Bülbüller göç ettiler .
Yoldan geçen bir kalabalığın içinde
Yalnız yürüyordu.
Saçları yağmurda yıkandı.
Ruhu onu yok ediyordu.
O dolaşıyordu.
Güneş
pencereden süzülüp
avluya konmuştu.
Halı tezgâhında
yarı can
Ezizim yonca hiç vakt sümbül olmaz
deyirler karga kuşdur ,bülbül olmaz
gözünden atkı bir ok yardı kalpı
misaldır bu dikensiz ki gül olmaz .
Küçük bir odanın penceresinden
Bahçeye bakıyordu
Çiseleyen
pencereyi siliyor.
üzüntü




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!