Ahmet Hani Şiirleri - Şair Ahmet Hani

Ahmet Hani

Keder toplandı ancak bir dağ oldu ,
Yiğit öldü yüreklerde dağ oldu .
Getirdi ellere Azadlık ondan ,
Kan aktı gözlerimden çöl bağ oldu.

Devamını Oku
Ahmet Hani

deniz sessiz ötürüb
dalğalanmır niye bes?

güneş minib gemiye
gelir qara geceni
işiq ile doldura

Devamını Oku
Ahmet Hani


Sokağa bakan
pencerenin arkasındaki saksılar
yavaşça soluyor
son bir “hoşça kal”la.

Devamını Oku
Ahmet Hani

Güneşe
hesret qalacaqsınız
Güneşsiz
Gülxanalarda
Saralacaqsınız
Burası

Devamını Oku
Ahmet Hani

Yapraklar düştüler
Bahçe ölüm kokuyor
Kargaların sesi
Bahçeyi rahatsız ettiler
Çiçek çalıları kurdular
Bülbüller göç ettiler .

Devamını Oku
Ahmet Hani

Yoldan geçen bir kalabalığın içinde
Yalnız yürüyordu.

Saçları yağmurda yıkandı.
Ruhu onu yok ediyordu.
O dolaşıyordu.

Devamını Oku
Ahmet Hani


Güneş
pencereden süzülüp
avluya konmuştu.
Halı tezgâhında
yarı can

Devamını Oku
Ahmet Hani

Ezizim yonca hiç vakt sümbül olmaz
deyirler karga kuşdur ,bülbül olmaz
gözünden atkı bir ok yardı kalpı
misaldır bu dikensiz ki gül olmaz .

Devamını Oku
Ahmet Hani

Küçük bir odanın penceresinden
Bahçeye bakıyordu
Çiseleyen
pencereyi siliyor.

üzüntü

Devamını Oku
Ahmet Hani


Gece esniyor
Ay pencerenin ardında
Özlem uyanık.

Yarı açık pencere

Devamını Oku