Ahmet Hani Şiirleri - Şair Ahmet Hani

kimse kalmadı
evde bir benim
birde demir kafes
ve kafeste günahsız bir kuş

Yemek vardır

Nehir,
şafağa usulca akıyordu.
Bahçe,
genç fidanlarla doluydu,
kiraz çiçekleri

Kıştı
ve kar
okulun damının omzuna
yavaşça konuyordu.

Sen uzaklaştığında
Yüreğim daralıyor,
Bir düğüm boğazımı sıkıyor.

Daha da uzaklaştığında

Tarihin neresindeyiz?
ki bizleri
kırılabilir
isterler .

Yalnız kuş,
soğuk bir dalda
suskun bir ağacın
üzerine konmuştu.
Kar yağıyordu;

Kar,
talihin beyazlığını
yere sermişti;
usulca

Dağlarda
kurtlar
uluyordu.

Kapı,

Gece,
biraz daha derinleşti.
Semaver,
yavaş yavaş
buhar çıkarıyordu.

Kar,
okulun bahçesini
beyaz bir örtü gibi
örtmüştü.