Ahmet Hani Şiirleri - Şair Ahmet Hani

Karın Unuttuğu İzler
Pencereler kapalı,
valizimi kapattım.
Yarım kalmış şiirlerin defteri
rafın üzerinde kaldı.

Kardan adamlar
ne güneşe sığınır,
ne de sıcak ellere.

Gözleri yolda kalır,

Ay kayalar ay taşlar
yar ki savaşı başlar
iki gözü iki yay
kamandı sankı kaşlar !

Kuşlar da
rüya görüyorlar
yuvaların uykuda
görüyorlar.

baltanın sesi

Dünyanın havası
kirlenmişti.
Hiçbir kuş,
yüksekliğin uykusundan
uyanmadı.

Bahar yaprağının üstünde
sarı yumurtalar
sessizlikte duruyordu;
yaprak bitlerinin yakınında,
yaşamın

Eviniz için
güneşe karşı
Bir pencere yap.

gecenin karanlığında
Bir mum yandır .

Onun için duvarlar
Hapishane barları idi
Pencere gecenin karanlığına bakıyordu
Uzaklardan ses gelmiyordu
Gecede yıldız yoktu
Bakışları gecenin karanlığının esiriydi.

Sabah,
usul usul
pencereden içeri süzüldü.
Oda ışıkla doldu;
havada yumuşak, ağır renkler

Boş tuzluluğu doldurdun
Yıllardır tuz serpiyorsun
Yüreğimdeki yaralar üzerine
şikayet etmiyorum
Ama sana hatırlatacağım
Bu yaralar