Ahmet Hani Şiirleri - Şair Ahmet Hani

Horoz,
buz tutmuş damın üstünde,
çatlamış sesiyle
şafağı karanlığın içinden çağırıyor.

Bugünkü dünyamız
Bu küçük eski top
Galaksiler arasında
Dolaşıyor .

Asırların acısını yanımızda taşıyoruz.

Kıştı
ve kar
okulun damının omzuna
yavaşça konuyordu.

Sen uzaklaştığında
Yüreğim daralıyor,
Bir düğüm boğazımı sıkıyor.

Daha da uzaklaştığında

Tarihin neresindeyiz?
ki bizleri
kırılabilir
isterler .

Eviniz için
güneşe karşı
Bir pencere yap.

gecenin karanlığında
Bir mum yandır .

Onun için duvarlar
Hapishane barları idi
Pencere gecenin karanlığına bakıyordu
Uzaklardan ses gelmiyordu
Gecede yıldız yoktu
Bakışları gecenin karanlığının esiriydi.

sen yaşılsan men sarı
itirmişem baharı
pencereni kim tutdu
kim ocaltdı duvarı?

Kaç bahar geçti ki yoksun,
Bahçe yeşermiyor artık,
Kuşlar ötüşmüyor,
Dereler akmıyor yola.

Gül iyi bahar iyi
ne xoş olar nar iyi.
Hani öldü yumayın
Canı tütb yar iyi.

................................Note:İyi kokusu anlamındadır.