Hayal et ki
Ormanın karanlığında
Ağaçların çalılığında
Ay ışığının parlak gölgesinde
balta
Satbari ağacını kırar.
Gece,
siyah gözlerinde
yıldızlar çoğalırken;
sessiz bir patlama gibi
bir kara deliğin derinliğinde
Mum
gecenin karanlığında
Yavaş yavaş yanıyor
Işık verir
Ve sessizce bitiyor.
el le oba , hani yar
Çoban, Sara, hani yar
kurudular ağaclar
ata ,ana , hani yar?
Soğuk bir kış gününde
Güzel bir köyde
bahçelerinde
eleği
Bir tahta parçasına dayadı
tahtaya ip bağladı
Serin rüzgâr
sarı yaprakları
birer birer çeviriyor
her çevirişte
bir yaz akşamını unutturuyor.
Onlar
ağlamayı
kendileri için istediler
Ve bizim için gülmek.
Biz güldük
Ama
Oldun ecel can alasan ay felek?
Başımdan el çek solasan ay felek.
Öyretmeyib atan sene mürüvet,
Ona göre pıs balasan ay felek.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!