Tren çoktan hareket etmişti;
o, başını
soğuk cama yaslamıştı.
Dışarı bakıyordu;
yağmur yağıyordu…
hangi gölgenin sığınağı altında
yaşamak istiyorsun
Peki hayallerinize ulaşıyor musunuz?
Bu siyah gölgelerin altında
köklerin
Evin küçük bahçesinde
Soğuk bir rüzgar esiyor.
Ağaçlar
Ayakta ölüyorlar.
Ağaçlardaki dallar
Sonbahar olunca
özlemlerimi ağlayarak dökerim,
renkli yaprakların üstünde yürürüm.
Sokak sessizliğinde
yaprakların hışırtısı
Beni yandırdı birden son bakışla,
Uzakta son görüşte döndü, gitti .
Yerin saldı karanlık yer yüzünde ,
Güneş ki dağ başında söndü gitti .
Yağmur, usulca pencereye yağıyor
Ve bir adam, yalnızca kendi gölgesinde oturuyor
Her damla, gurbetin bir hikâyesini söylüyor
Ve sokaklar, atılmamış adımlarla dolu...
Gözleri, ıslak cam gibi puslu
Aydınlık bir seher vakti,
Kuşların nağmeleriyle dolu bir bahçede,
Güneş, usulca yaprakların yüzüne konar,
Rüzgâr, tomurcukları nazlı bir çocuk gibi kucaklar.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!