şair değilim
şiir yazmıyorum
Ancak
Yüreğimin ağlayan sözlerini yazıyorum
satır satır
Gözyaşlarımdan yazıyorum
Insan
görünmez bir defter taşır;
o defter
dökülmeye bir türlü fırsat bulamayan
gözyaşlarıyla doludur.
Bazen
Şehir barut kokuyor.
Bu şehrin sokakları çiçeklerle doluydu
Bu şehir nefes alıyordu
Bu şehirde hayat doluydu.
Gözəldir sevdiyim bir çatma qaşdır
Baxışlar nazlı amma qəlbi daşıdır .
Saralmış yarpağa bənzər həyatım ,
Budaqdan ayırıb, gözlərdə Yaşdır.
yağmurlu bir gecede
bir sokakta
Elektrik direğinin yanında
Şiir defterimi
açtım
Şiirlerim ıslandı
kar yağmıştı
Sokakta diz boyu kar var idi .
yalnızdım
sokak lambası ışık saçıyordu
Ve donmuş dallardaki bazı kuşlar
ve bir kara kedi
Sonbahar akşamında
kafenin sıcacık köşesinde
Birlikte bir fincan kahve içtik.
sonra
Kuzeye gitti
Güneye döndüm.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!