Ahmet Hani Şiirleri - Şair Ahmet Hani

Şehir barut kokuyor.

Bu şehrin sokakları çiçeklerle doluydu
Bu şehir nefes alıyordu
Bu şehirde hayat doluydu.

Gözəldir sevdiyim bir çatma qaşdır
Baxışlar nazlı amma qəlbi daşıdır .

Saralmış yarpağa bənzər həyatım ,
Budaqdan ayırıb, gözlərdə Yaşdır.

Kurşun ateşi
huzuru toprağa gömdü.

Güm… güm…
patlamaların yankısı.

Bulutlar ağlayırdılar
Gile gile
Yağış yağış .
Yel esirdi
Serin serin
Budaklar terpenirdiler

Dağlar omuz omuza,
sessiz duruyordu.
Kışı
taş bedenlerine giymişlerdi.

Yelda,
benim bitmeyen gecemdir.
Gölgeler
duvarda kalmış,
sessizlik

Ev
Güneşin altında
sakin bir nefes alıyor;
Killi duvarlar sıcak,
ahşap pencereler

Suyun sesi
nehir kenarı
güneş ışığı
ağaçların arasından .

Sevgi ile dolu kalpler

Kırmızı siyah renkli laleler
ovada
Sarı ve beyaz çiçekler
Bahçede .

gökyüzü mavi

Mahallenin küçük parkında
çocuklar oynuyor;
kar sessizce
yere konuyor.