Ahmet Hani Şiirleri - Şair Ahmet Hani

Taşın
Sesi
Nefesi
Duygusu
Yoktur .
Bunu

Gözüm toprakta kalmış iz de kaldı ,
Yürek ayrıldı benden sizde kaldı .
Konak gelmiştim amma neyleyim ki
Can ayrıldı yürek Tebriz de kaldı .

O kadar zor yaşadı ki
Temperli çelik
oldu
Artık hiçbir balyoz onu yok edemeyecek

Taze sürülmüş toprağın
sıcak kokusu
içini ısıtır,
yoncanın yeşil nefesi
ruhundan geçer,
nemli üçgülün serinliği

Attan düştü
Vücudu kanlar içindeydi
Gözleri kapalıydı.

İnsanlar onun için yas tuttular
O, dağın eteklerinde

biri var idi
biri yok idi
bir yer var idi
Her yerden uzak
Nehirleri akıyordu,
tertemiz

şair değilim
şiir yazmıyorum
Ancak
Yüreğimin ağlayan sözlerini yazıyorum
satır satır
Gözyaşlarımdan yazıyorum

Çamur duvarının yanında
Tahta bir sandalyede oturuyordu
Asası iki el arasında
Onu sıkı tuttu
Çenesini bastona dayamıştı
gözlüklerin üst kısmından

Umuttan Bir Yürek Titremesi
Dumanla boğulan bu şehirde
ses,
korna gürültülerinin arasında
yavaşça tükeniyor.
Gri bulutlar

Pencerenin gözlerinde
bir nehir vardı,
bir bahçe vardı,
ve mavi gökyüzü
sakin