Ahmet Hani Şiirleri - Şair Ahmet Hani

gökyüzü
Ve yere yakın bulutların beyazlığı ,
sanki yerle gök birleşmiş.

Soğuk rüzgar şarkı söylüyor

La… la… si… si… la… la…
Si… la… si… la… si… la…
Fa… sol… la… si… la… sol… fa…
Ay… ay… ay…
Vay… vay… vay…

Bahar geldiğinde
Geleceksin
Temiz hava
Ve gökyüzü mavi .

Geldiğinde

Ağacdan göye,
Uçanda quşlar,
Göylerde qanad,
Açanda quşlar,
Qefesden çıxıb,
Qaçanda quşlar,

yorulmuşam felekden
ah çekmekden gerekden
bir bir bizi ayırdı
heyif dedim ürekden.

Hüzün

Bakışınla
Gözlerimin kapısını fethetti
Sonra

Hüzün Bulutları
Sokakta yürüyorum,
Yavaş yavaş
Yağmur yağıyor,
Renkli yapraklar
Birer birer yere düşüyor.

gecedir
Sessizce kar yağıyor .

Pencereden
Sokaka bakıyorum.

Yeşil bir dalda
sakin bir yuva
kısa kısa nefes alıyordu;
civcivlerin ince cıvıltısı
havaya yükseliyordu,

Gece yarısını geçmişti.
Hava usulca
pencereden içeri süzülüyordu;
sanki Anahita’nın nefesi
gecenin perdesini aralıyordu.