Ahmet Çiçek Şiirleri - Şair Ahmet Çiçek

Senin şehrinde ayrılık vardı
Uzaktan bakardım haberin var mı?
Kalbimin enkazını yalnızlık sardı
Uzaktan severdim haberin var mı?

Seni öptüğüm yerde başladı her şey

Yeniden dünyaya gelsem seherde
Yorgun bir sevdaya bağlama haddat
Güvercinler vurulur gün battığı yerde
Koynumda kuşları vurdular haddat

Vur gürzünü içimde kardelenler büyüsün

Gülümserdin gözlerimin kıyısına vuran bakışınla
İçimde akan bir mahzun zaman var sanıyorsun
Öylece bir resme bakar gibi gittin acı yakışınla
Acımasız bir hırsız gibi yüreğimde gidiyorsun

Yüreğimde gezinen deli bir taydır günahım

gönlümdeki yangınlara şahitlik ederek
ruhumda boy veren bir parça ekmek kadar
mana imbiklerinde hasretim ne vakit dinecek
doğu ile batının meraklı bakışlarında
içli mevsimlerin aşka çağıran çığlıklarını
alıp götüren bir güz kadar yalnızım

her giden biraz yalan
her kalan biraz yarım
sen mi gidesin?
yarım kalanları tamamlamak için…
ben mi gideyim?
senden kalanları toplayabilmek için…

Ateş söner; kapanan perdeler vardır
O kızıl yapraklar açacak mı yeniden
Esrarlı bir şarkı gibi bakışlarımda sırdır
O nağme isterse gül getirsin ellerinden
Tutuşan her hücremde tufan imtihandır

…gideli
aynalar yüzüme eski
sakallarıma karışmış şiirlerim
sığıntı gibi yaşadığım bir bedende
gömleklerim kolalı
…gideli

Nedir bu yalnızlık neden bu hüzün
Topla tüm benliğini ıraklara gidelim
Gölgeni de al kalmasın yüzün
Yüzünü çevirip uzaklara gidelim

Kapat kalbin kapısını ölmeden önce

Ne aynı yolun yolcusuyuz
Ne de aynı derenin suyu
Ne gidilecek yol kaldı artık
Ne bedende can suyu
Ne aynı sayfaya bakar yüzümüz
Ne aynı şiirin duygusu

Ah kalbim!
hani ta ezel vaktinde benimle beraberdin,
utangaç günahlarıma üfleyip saklayacaktın bir yara gibi,
sonuçsuz kalan varlığıma nokta olacaktın,
eşsiz öfkelerime akıl,