Afşin Dualı Şiirleri - Şair Afşin Dualı

Kişilik kayıplarımı ölümlerde buldum,
Fırtınanın gürültüsü, rüzgârın uğultusu,
Seslerin yankılandığı ışıksız derinlikler,
Dalgaların köpüğü, bulutların buğuluğu..

Yüce dağların görkemli silüeti,

Tereddütlerimi kendi lehime kullandım,
Gözleri yaşartacak şiirler yazdım,
Dudaklarımda cılız, zalim bir tebessüm,
Gözlerimi yumdum eğip başımı..

Hasretim içimde namütenahi,

Gönle bir iltica,
Hücum eder kastıma,
Mukavemetim zanlıları esir etti,
Fethedilmeye mahkûm, mecburdur amma..

Dil söz söylemez ya,

Çığlıklar kaldırımdan çıtırdar,
Yankılanır derinden sancılar,
Yese düşer çaresiz, imdat..!
Acele et helâk oldu hakikat..

Çığlıklar kalbimi yaralar,

Imkansızımsın imkansızım,
Dokunduğum her yerden seni çaldım,
Imkansızım köle hayatın şahbatıyım,
Meçhule köleliğe kara kalemlerle seni yazdım..

Dualara hayretlerle şaşkın kaldım,

Imkansızımsın anladım,
Müthiş düşlerine kapılmışım,
Imkansızım anladım sana ulaşamadım,
Kapılmışım yokluğuna tek sancım..

Yanılmışım salınmışım düşkünlüğe sarılmışım,

Imkansız bizi birbirine bağlayan değil,
Tenine dokunmak arzumdu,
Aşkımı sana itiraf etmek değil..

Yandım kavusamam diye,
Her düşümde sana dokunmak,

kilitlendi kapılar bir sırdan bir korkuluğa,
sınavlar bitmedi, bir sınavdan bir ketumluğa,
pek çetin imtihan,korkusu göçer diyardan diyarlara,
haberler beklenir,çağrı ya üzer yada sevince boğar..

isyan sınav sonunda hortlar,

imtihanım dinimi savunmak,
ilk celsede yenildim cahil bilgisize,
sınavım bununla bitmedi tekrar etti,
devrin kör musibeti beni alt etti..

inandığına inandırmak en zoru uğraşma,

Kaybeden ordunun ölen bir savaşçısı,
Şimdi kılıcın yerini ruh hastalığı aldı,
Parmaklıklara yığılmışlar,
Derin bir ruh tahlili sardı..

Cam kırıklarıyla dolu beynimden kurtuldular,