Günahımı hafifletmedi,
Tokatlar biraz harareti dindirmedi,
Biraz kendime gelemedim,
Aklımı başıma sesleyemedim..
Çağrı kulağımda yankılandı,
Elini tutuyorum içimdeki çocuğun,
Mazi ırak, cüsse yorgun,
Ben ki aynadaki beni kaldıramıyorum..
Buğulu yüzüm hayatın çorağında,
Yükler ağırlığınca omzumda,
Duymuyor musun sessizliği..?
İçimde fırtınalar kopuyor,
Beni duymuyorlar,
Heyûlâ kısır döngüdeyim,
Yalnızlığımı yırtıyorlar..
Aklımdaki şeytanları esir ettim,
Cebimde nefsim,
Taşıyın üzerimden ölü bedenimi,
Uzunca vakittir kendimde değilim..
Melek, yüzünü gizler günahım karşısında..
Damlaların parmaklarım arasından süzülüşüne baktım,
Parmaklarım arasında ölüm vardı,
Hıçkırıklarımı yastıkla bastırdım,
Yalnız ve zavallı bir insandım..
Saçlarımda beyaz teller vardı,
Sevgi rıhtımının başında,
Hüzün kapısından indim,
İri damlalar belirdi gözlerimde,
Acı dizisine kendimi ittim..
Halat iyice gerildi,
Gözlerimin boyaları yanaklarımı ıslattı,
Peltek güfteye karıştı,
Tuşların tıkırtısı, arzunun tıkırtısı,
Kar güneş gibi yaktı..
Zavallı ruh..! İşlediğin günahlar büyük,
Yoğunlaşan huzursuzluğum,
İçimdeki huzursuzluğu dindiremedim,
Dağın eteklerinde hüznüm kurulu,
Bezgin bir ruh hali İçindeydim..
Kâğıda dökmüş olmalıyım hislerimi,
Gizli bir aydınlık,
Vadiler derin sükût içinde,
Büyük aldanış,
Öfkeme burun kıvrıldı..
Mülâhaza ediyorum,
Gözümden düşenleri astım,
Teker teker öldüler,
İçim koca mezarlık,
Umutlarım korkunç yarım..
Oysa dilden zehirler içildi,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!