Afşin Dualı Şiirleri - Şair Afşin Dualı

Sen doğduğun zaman, zaman dondu,
Tayinim sana çıktı ama yorgundum,
Şaşkınlığı zamanı gelince kullanamadım soğudum,
İçimde biriktirdim hüznü senden kovuldum..

Beynimde bir gemi halatı vardı,

Öfkelerimi unuturum,
Dudakları kenarında tebessüm için,
Kavramlara karşı ürkekliği,
Üşümek gibi..

Vücudunun kaçınamadığı felaketler gibi,

Gözlerim sert bir güçle,
Erdemli kişiliğini yansıttı,
Umutsuzca çaba sarfettik,
Ahirete elim cebimde boş gittim,

Tebessüm yolladım,

Kuluçkada sabrım, artık yırttım,
Cezası gelmeden ölümün bırakın,
Dişimle parçalayayım..

Bilevli her vakit, dilim sivrildi,
Kısası getirin, ar namus yitirildi,

Ah şu dil serbest kalsa,
Büyük küçük canlar yanacak,
Ah şu zincirleri koparsam,
Neçe rezillikler ayyuka çıkacak..

Akıl almıyor şeytana kulluğun sebebini,

Fırtınalar kopuyor içimde ta derinden,
Paramparça etti bu rüzgarlar beni,
O kadar çok boşluğun kelamlarında kendime yer beğendim,
Aradım, arandim oysa kayboldum hiçliğin telafuzlarında..

Zerrede tanecikler kadar hiçim, hiçtim,

Yaşadıklarımdan ibaretim,
Konuşmaya uğraştım hep,
Sesim dilim ucuna geldi,
Sonra tükenip bitti..

Uyumaya bıraktım kendimi,

ölümsüz olmayı istemek,
umutsuz yaşama yelken açmak,
hey yolcu gidenlerdensin,
suallerle meçhule divanesin..

değerlerin kölesiyiz, aslında köpeğiz,

amaçlar hantal, olmuş virane,
sebepleri, keşkeler olsa gerek,
hedefe ulaşmak için seçenek var önünde,
birşeyler bırakılmalı geçmişe,
ne vaz geçebildik nede ilerleyebildik..

Ölüm başucumda duruyorum,
Bekçisi oldum seher vaktinin..

Vuslat yakın mı ?
Gözlüyorum umudumu,
Kararmış şafakta tökezliyorum..