Afşin Dualı Şiirleri - Şair Afşin Dualı

Gözyaşıyla yıkanıyor bulutlar,
Yaşamak çırpınmaktan farksız ölü,
Uzaklaşıyor gözlerimde ufuklar,
Hayâllerim kalbimde sığ tel örgü..

Şüpheler benim dostum,

Kötülük sinesinde öyle vahşileşti,
Kan ağladı insan, yozlaştı iyilik,
Yıllar oldu ıstırablar, Doğu Türkistan'da,
Yılını devirmedn ölüm öldü Mescidi Aksa'da

Haykırıyor bir insan ki insanlık nerde diye,

Yedi düvel, tek nefes..!
Göğsüyle vuruştu aslanlar,
Adı vatandı savundukları,
Siper alanlar ihanet kuklaları..

Savaş suçu işlendi dünya sessiz,

Türklük esarete pranga vurmaktır,
Türklük özgürlüğe nişanedir,
Mazlumları koruyup kollamaktır,
Türklük adalete kök salmaktır..

Tarihi bin yıllık bir cihan,

Geceye hiç mânâ katamadım,
İyi niyetleri tozlu raflara attım,
Gündüze güneşin günü diyemedim,
Ay ve yıldızlar yoldaşım,
Gündüzü hüznüm eyledim..

İmame düştü taneler dağıldı,
Ümmet öksüz halifesiz kaldı,
Peygamber yolunda yalnız adamdın,
Devlet başında yalnız çaresiz kaldın..

Ulu Hakan'dı adın gözlerde yaş bıraktın,

​Bu duvarlar örülürken, sen sadece izledin,
Meğer Sessizliğin en büyük ihanetmiş.
Kaç kere düştüm duymadın sesimi?
Her iyi niyetim sana bir değer bir yara izi.
​
​Kimseye yük olmak istemedim, hep tek başıma,

yar, elimden tutmaz mısın.
gidersen, kaybolurum.
kalem yazarken, tutuştum.
kağıtlar ıslandı,
yüzümü yakan ateşim,
tenimi nemli bırakan, hüzün perdesi..

Bâtıl ve çirkin bir âdetin arkasından,
Zincirleri kırık bulutlar gibi sürükleniyoruz,
Yüzünde acı acı derin bir ızdırap,
Sitemli bir ifadeyle sonra iğneli bir sesle,
Sürüklenen dağlar gibi köseleniyoruz..

Ölüyle seviştiler,
Ateşler alevlendirilsin,
Önümüzü görecek ışık ver bize,
Yer yüzünün en acıklı sesiyle..

Feleğin tokadı,