Afşin Dualı Şiirleri - Şair Afşin Dualı

İnsaf izinde parmağı var mı.?
Verdiğimiz kararlar mı hatalı,
Yok beyim muhatabımız sancılı,
Ve biz güvenlere kaygılı..

Durmayan dünyanın prangası,

Sesim yavaştı fısıltı düzeyinde alçaldı,
Sonra sessizlik içinde kayboldu,
Yüzümden terler süzüldü,
Umut kırıldı..

Acılar kan kustu,

Büyük günahın habercisi küçük günah,
Af dergahı affı günaha alet etti,
Suçun bahanesi günahın aflığı edildi,
Bataklığın çirkefliği hep kirletti..

Ya olmasaydı dostun şemsi,

Bir yaban hayvanının mırıltısı,
Rüzgârda ağaçların uğultusu,
Ağaç kambur hüzünlerle dolu,
Göğsüme gömdüğüm başımla bırakıldım..

Güneşi örten dev bir bulut gibi,

aklım çalışmıyor, kalbim engel çünkü,
görüş açım kısıtlı, hayallerim engel çünkü,
gözyaşlarım akmıyor, kurudu çünkü,
varmıyor dilim, acımı anlatmaya, korkuyor çünkü,
bedenim bilmez, acının tarifini,
ruhumadır azabı çünkü..

Çok insan tanıdı bu fani,
Çok olaylara gerek tanıklık etti,
Anladı gerek ekserinin göründüğü gibi olmadığını,
Acılar çektik anlamadılar..

Acıyı tatmadılar ondan,

Aklımı ziyarete gel,
Özlemin acısını çıkarmak yetmez sabret..
Aklımı ziyarete gel,
Başımda bin bela bin musibet..

Yaşamak yoruyor hayatı,

Alevlerin rengide değişirdi,
Tıpkı gönül kırıklıkları gibi..
Yüzlerin rengi çoraklara serpildi,
Gönül hicranının kırıklığı gibi..

Ateşten gömlekler giydik,

Susmak çare olsaydı kazanırdı bu fani,
Haykırmak niyahet erseydi kalırdı baki,
Kaybımın izinde harap ettim gençliği,
Garip suallere insanlar kaldı yabancı
Bilmediğine der insan ben dahi..

Gözler gökyüzü üzerinde dolaşmaktaydı,
Cami kubbesinde derin akislerle etrafa yayılı,
Hıçkırık perde perde yükseldi,
Sırılsıklam, ıslak yüzünde gözyaşları..

İşte o an acı hakikât balyoz gibi,