Afşin Dualı Şiirleri - Şair Afşin Dualı

Yüzünde kararsızlık okuyordum,
Dudakları titriyordu,
Alnı kırışmıştı,
Nefreti o kadar somurtmuştu..

Baktım ve adımlarımı şaşırdım,

Eski varlığımdan kuşkuya düşmedim,
Beni öylece bırak,
Sesi terk ettim,
Sessizliği terk ettim..

Kãbuslarımdan başka kimsem kalmadı,

Dudaklarımı ıslattım,
Dilim ucunda amansız sözcük,
Sessizlik uzadı,
Rahatsızdı uykusu ölümün..

Sesim kederle hafiflemişti,

Deniz bomboştu,
Etrafımı saran orman sessiz,
Yabani hayvan hışırtısı,
Yada kuş sesi yoktu..

Heder oldu yüreğim,

Aynısın hep aynıyım,
Varlığını özledim ben hep yarım,
Yokken güzel olan herşey yalanım,
Gülen herşey âmâ bana zulüm,
Bir rüya gibiydi bitti diyemedim..

Hesap etme ey dilber, bu sevda pazarında,
Der-i dil açıktır bak, kâr aranmaz yanında,
Müftüye sorma sakın, bu bambaşka bir hal,
Uşşak meşrebinde, sevgide faiz caizdir bak..
​
Ey canan, faizin aslı candır bu gönülde,

kaç zaman geçti, mahpusum sende,
sana adanmış ruhum her nefeste,
sende kavrulan, bedenim ben,
Ve anladım boşmuş her demdeeeeee..

sevgili, boşmuş herşeyim,

Önce... ismini heceledim... sessizce...
Bir aşkın ilk adımı, imkansızlığın tadında...
Bir reddediş yankılandı boşlukta,
Ama hayat bizi... öyle bir noktaya getirdi ki...
Ne uzaklaşabildik, ne de kalabildik...

Ağladım içten içe gözüm yaşlı değil,
Dudaklarım gülerken içimde ölen tebessümlerim,,
Ve doğan güneş, bir sinede umuda selvi,
Yırtıp atıyor hüzünlerimi..

Zift karası hatıramda sen piri pak,

Bilirem beni sevisen,
Vağıtlar günlere aylara yıllara döndi gelmedin,
Beni gırmamağ için dönmedin,
Bilirem beni sevisen..

Hasretin bağrımi eşeledi,