Afşin Dualı Şiirleri - Şair Afşin Dualı

Okşayın sabırları,
Ve başladım sabahla yazmaya,
Güneş küstü çöllere,
Üflendi sözler yüzlere..

Dedikoduyla harlanan kulaktan dost olmaz,

Hayallerime ışık tut,
Korkmuyorum kaybetmekten,
Hiçbirşeyim Zaten yokken..
Rahatsız edecek kadar, sessiz insan
Oysa, haksızlığa mı susmalı insan..

Durgun havada gökyüzü,
Elle dokunulacak kadar yakındı sanki,
Tâ uzakta ufukta asılı bulut gözüme çarptı,
Müthiş bir sessizlik çökmüştü..

Şüphelerim seslendi,

İyi niyetleri İblis sansürledi,
Tuz buz oldu iyilikler kötülüklerle,
Aklıma konuk görüntüler,
Misafirse hayallerimdi..

Öldürülen hayallerimin kimliğine büründüm,

Yüzüne bakmıyorsam şikayet etme,
Yüzüme bakıp nefretimi görmüyorsun,
Bunun için şükür et..

Benim için herşey anlamını yitirdi,
Soğuttum uzaklara bakarak içimi,

Duyduğum paniğim zayıfladı hissettim,
Paniğin yerini serinkanlı karanlık aldı,
Güven verici sözler fısıldamaya başladım..
Gidemediğim yerlere kanat çırptım..

Düşlerim kumsalın hemen açığında,

hayat,
iskelede, yakalayamadığın balıklar gibi,
elini uzatırsın, ulaşamazsın,
zordur hayat, kavrayamazsın,
vakit geçer, zamanın kazası olmaz,
üzülürsün, çare olmaz derdine..

Dillerde lütuf,
Müsamamız gölge oldu,
Gerçek, bana bir adım yaklaş,
Tatlı tatlı çığlıklar,
Bana bir yabancıda baha..

Suskunluğun adıdır kitap,
Herşeyi barındırır içinde,
Cevabı nettir her suale,
Fikrin adıdır kitap..

Hayallerin kâğıtlar üzerine iz düşümü,

Boğuk bir çığlık, kim duyar bilmem...
Kalemin ucunda isyandı biriken.
​
​Masum çağımda vurdu bir kader,
Dilimde izi kaldı, bitmedi keder.
Sandım insanlık derdime yâr olur,