Afşin Dualı Şiirleri - Şair Afşin Dualı

Cesaretim bir anda uçup gitmişti,
Pelerin gibi omzumdan sıyrıldığını hissettim,
Alçak sesle hatırlattım,
Meşum toz bulutları..

Rıhtım kapıları tıkamıştı,

Yavaşça gözlerimi açtım,
Sesim boğuk çıktı,
Yüzüm ıslandı nemli bezle sildim,
Kıvrılmış acıyla inledim..

Rüzgâr düşlerimi üfürdü,

"Dilsiz Bir Kulun Duasına Talip Olmak, görür gibi inanmak"

Dilsiz bir kulun duasına talip olmak,
Görür gibi inanmak en büyük emanet.
Bu dünya sadece insanın mülkü değil,
Her can bir sakin, her nefes bir adalet.

Olmamalıydı şeytana kul köle,
Fetvaları kulakları tırmaladı..
Kandırır insanları iki süslü sözle,
Allah namına vicdanlara kıydı..

Ölüyorken mazlumlar açlık susuzluktan,

Hatalarımın cezasını çekiyorum,
tövbeler kâr etmiyor, bak yine başımda,
musibetler hep etrafımda,
bir hata ettim, bin ah işittim,
bin iyiliğe hep sùkut edildi,
kelam ettim, yanlış anlaşıldım,

Pencereleri açtım,
Dinledim itirafları,
Bir tel örgü yüreğim,
Kavrulan bir fırtınayım..

Unuttum herşeyi artık,

Haklı çıkmadan dinlemezler,
Birde suçlu çıkarırlar,
Dünya böyledir,
Küçük insanlar dinlenmezler..

Ya haklı ise küçük adam,

Kuyuya atılan o taşa kızıyorum ben,
Ardından koşanlara değil..
At gözlüğüyle yargılayanlarda değil mi..?
Hata at gözlüğünde mi..?

Eşek hoş laftan anladı,

Ayıp mı, bitap düştü,
Dur aman şu edepsizi..!
Ikaz mı..? hayâ yok ki..!
Bitap düştü sabrımın fesi..!

Kesildi dilim, suskun,

Yürüyorum ve hâlâ üşüyorum,
Sese çevirdim başımı,
Gücüm yetmiyor..

Müstehzi bakışlarda,
İçimde ezilenler..