Afşin Dualı Şiirleri - Şair Afşin Dualı

Susmuş herşey her dem,
Ne eylediysek sonumuz kefen,
Soluk almadan kustu boş beden,
Gözyaşı aktı susuz toprağa,
Toprağa minnet etti adem..

Matemler öldürdü vicdanı,
Cesedler toprak altında sırıttı,
Canlar ki, içinde kokuşmuş ruhlar,
Yozlaştırdı medeniyet, mahlukatı..

Ah dile gelsin, şu feryadın lisanı,

cinayet işledim, bir aşk düşmanını öldürdüm,
sevda çirkinleşecekse, benim olmasın,
gönlümde eğer, sevda ateşten kor olacaksa,
o cehenneme dokunayım istemem,
maske arkasında, gizli sen isen,
yanımda bir an dur, istemem..

Yok ki akılları,
Yahut adalet kılıcı,
Gündem olur tecavüzcü sapık,
Taciz sanki sade erkekte kalıcı..

Kadın zorladı erkeği,

Hatırımda rahatsız edici hakkın var.
Vazgeçmek tahammül sınırlarımı zorluyor ..
Güneşin küstüğü mabedimden İki tür sancı var..
biri tanıdığım sen ..
biri hiç olmayan sen..

Gözleri kamaştırıyor tanınmış silüetler,
İçimde kan dolu yapraklar,
Âb-ı hayât zamana içerli,
Filmi bitmiyor şu düşlerimin..

Tahattür yoruyor zihnimi,

Sükûtu tahayyül ederdim,
Zanûs paşa'yı gönlüm,
Hasan Can'ı fikrim,
Hüdhüd'ü sırdaşım bilmek isterdim,
Tahsin paşayı dost,
Ebubekr'i Sıddık'ı kalbim..

Ayşe-î Sıddıka sordu..,
Ey gönül sultanım..;

Yaralanan bedeninden,
Kanlar içinde kalan sinenden,
Dişinin düşeceği yerden,

Hayatı değiştirmenin patronu fikirlerimiz,
Hayat boyu talâkat ile lisandaydım,
Kayıp ettim bıraktığım izleri,
Mazi, hep izler üzerinden beni sorguladı..

Hürriyet midir gaye, yoksa sömürmek,

görmeden olayları dinliyor, süzüyorum,
anlam yüklüyorum olaylara tarafsız,adaletli,
ses etmesin kimseler,bir maruzat yok,
sahiplenir öylece herkes,tavrı,ihsanı göreceli,

sabrımız aleyhimize neticelendi,