Afşin Dualı Şiirleri - Şair Afşin Dualı

hangi rüya riyasız,
hayal bir gizlilik iken,
gerçeklerden söz etmek imkansız,
imkansız ki, severek kazanmak,
imkansız, bağlılıktan kurtulmak..

Duvarların arkasında,
Tüm dünyadan saklanan ürkütücü,
Bir dış izlenimi vardı,
O nazik sesin türlü perdelerine ulaşan anlam..

Kanlı ellerimizi doğrunun ilk yaz ışıltılı,

ekşimsi suratlar,
buruşmuş yüzler,
kimi güler,
kimi ağlar,
hepsinde mânâ,
ifadeleri râna,

Türlü iftiralarla cenk edildi,
Er meydanından kaçtı küffarın köpekleri,
Tüm cihan toplandı, hedef İslâm milleti,
Cepheye önce vatan diyip, çocuğunu feda eden nenehatunlar yetişti..

Felaket bir adım sonrası,
Insan düşünmez ne yapacağını,
Rüyalar gibi aynalarda görürüz doğru yanlışı,
Içine düşersek yanlışın çıkamayız içinden  bu buhranin ,

Düşlerken imkansız düşleri,

karanlıktan gelen fısıltılar,
zor kabullenmek çaren yoksa,
sakın düşme, kalkamazsın,
ihtimal yoksa...

tertemiz değildik, hırçındık,

Vefat etti duygularım,
Beni sessizlik karşılıyor,
Soğuk rüzgârıyla savruldum,
Ruhun ihtirâsları..

Havada kaybolmuş sesler,

bir üşüdüm,her insan bir yalancıydı,
vurgunum,her aldanış acımasızdı,
aşk gibi,kör neslindi bu yalvarışlar,
israftı her göz yaşı, mimiklerden aşağı sarkan..

paranın kölesi oldu insan,satılık ruhlar düşlerde,

Engin ruhlu,
Şair tabiatlı,
Pesimist tavırlı,
Birazca ressam,
Bir yazar kasa,
Kapalı ve karamsar,

Bir sende ben olmak isterdim,
Hiç zor gelmezdi oysa küçük gülüşler,
Aldatmak üzere kaç maske giydik,
Maske düştüğünde aldatilanlar affetmediler..

Küçük bir şans diler mimiklerim senden,