Afşin Dualı Şiirleri - Şair Afşin Dualı

Perdeleri ve sonra kapattım,
Güneş çıktı gözü acıttı,
Döndüm tekrar geri karanlığa,
Suçladılar beni işaret parmaklarıyla..

Ümit dışında tüm kuşları uçurdum,

Yeni hüzünlere gebeyim,
Kapıda bekler tebessümlerim,
Yüzümde belirsiz izlere dilekçe hüznüm,
Sevinçler pusuda bekler bilirim..

Bulamadım hapiste kalmış ruhlar,

Ateşi görüyorum,
Rüyalarımın öldüğü yerde uyudum,
Gece kuşağına teslim ettim ruhumu,
Karanlığın koynunda teslim şuurum..

Benim kendime düşmanlığım,

Öfkemin yelken direği,
Öfkemin güvertesi,
Başım önüme düştü,
Karanlık galebe çaldı üşüdüm..

Güneş arkamda kaybolup gitti,

Ümitsizce duran çabalar,
Yatık duran kitâp,
Duyduğu acı hisleri unutur,
Düşüncelerinin dalgınlığı içinde..

Üşüyen yaratıkların soğuk ihtisası,

Yoğun hüznüm cana kemiğe gelse,
Verselerdi boğardım elime,
Gece karanlığına yüzümü yaktım,
Lambayı yaktım sonuç ve sebeplere..

Gözler hiç kavuşmadı vagon sonuna,

Kıskanırlar dostluk maskesi altında,
Yıkmaya çalışırlardı özellikle nedense bizi,
Aşkın değişik yansımaları,
Yoruyor bütün bunlar beni..

Ölüm acılığı kaldı,

Darbenin şiddetiyle,
Rüzgârda uçan bir yaprak gibi savruldum,
Huzursuzluk çökmüştü içime,
Yine karanlıklara gömüldüm..

Dudaklarım bıyığım altında ince,

Sevgi küçüldü,
Gözyaşlarında buğulanan hayâli gibi,
Cehalet kaldırımlarında yürüyoruz,
Cahil insanların rahatlığıyla gülüyoruz..

Yiyecekler karanlık..; yalnız..

İçim paramparça,
Sensiz her gece,
Karanlıklar içinde kayboldum,
Çığlıklar duydum beynimde..

Yıkandım gözyaşlarımla,