Afşin Dualı Şiirleri - Şair Afşin Dualı

avladım, avlarım, avlandım..
düştüm, bir kuyu dibine sarıldım,
doğruldum, yürüdüm,
kinimi yüzüne kustum kendime sarıldım..

gözlerimi kapatıp, seni seyre daldım,

Soluğumu kesiyor nâmütenahi günahım,
Idraki nâ mümkün evvelinden teşhirini halimin,
Zor geliyor her hatadan sonra duaya halim,
Mahçup siluetim, sana doya doya bakamıyorum..

Içimde ne kadar kirli vaktim varsa gör istedim,

Mutluluğa gölge düşürüldü,
Sesler birbirine karışıyor, yükseltili,
Korkunç fırtınaya kapılmış gibi,
Hafifçe tökezledim..

Göl kurumuş, küçülmüştü,

Asırların yükü sırtında,
Kamburlaştı yorgun zaman,
Mührü vurdu Fatih Sultan,
Ayasofya oldu artık İslâm..

Fethi simgeledi her taşı,

25 asırlık yaşı,
Huzuru Fatih'te tattı..
Anıları yaslanmış tarihin sayfalarına,
Mabedi savaşlara etti tanıklık..

Sadece bir duvar taştan ibaret mi ..?

Özlemle beklendin,
Hasret koktu kasvetin,
Hicab duyduk alırken bileti,
Nasip oldu sana girmek abdestli..

Müjdelenensin Ayasofya,

Bulut göl sularının üzerine yayıldı,
Dilimin acısıyla alt dudağımı yaladım,
Ay dağlarının esen rüzgârı,
Biraz hafifletiyordu boğucu acımı..

Acımın yelken direkleri gıcırdadı,

Kulak zarlarıma baskı yapıyordu,
Kafamda duyduğum basınç,
Yüreğim şakaklarımda gümbürderken,
Husul eden anların resmedilmesi imkânsız..

Kederli nefes veriş alışları,

Gözlerim altında koyu gölgeler,
Gözüm içi gülmüyor..
Umutsuz ifadem birden bire,
Dönüştü korkunç bir öfkeye..

Gözlerimi ıslattım,

Tebessüm nedir bilmeyen suratları,
Hiç silinmeyen nemrut bir ifade yerleşik,
Kahkahalar birbirine sürtülen metaller,
Onların çıkardığı benzer tınıyla yankılanırdı..

Ayın utangaçlığı sessiz çığlık,