Afşin Dualı Şiirleri - Şair Afşin Dualı

Vahşet aşkın ilk cümlesi,
Fırtınalarımı soluksuz tetikledi,
Yarım kaldı sensiz şiirlerim,
Yahut tamamlandı hasretinle mısralarım,
Çok yalnız kaldım çok kere itildim..

Hayaline aşığım esir ruhum sana,
Özgürlüğüm sesini duyana kadar,
Sırtımı döndüm fenaya,
Yolum sonu tesellüm bekaya..

Bir melek yüzlü gördüm,

Aşk mı demiştin kadın ??
Züleyha'nın Yusuf'a aşkı !!
Aşk mı demiştin kadın ??
Rasulullah'ın Aişe annemize aşkı !!
Aşk mı demiştin kadın ??
Hatice validemiz vefat ettiğinde o yılı hüzün yılı ilan eden peygamberin aşkı !!

Bilmiyordum tereddutleri başlatanda bitirende aşkmış,
Meğer itiraf edemeden olmuyor gerçeği gerçeğin,
Yalnızlaştırıyor insanı itiraf,
Işığa süratle koşar tek dilek af,
Olmasada yaptıkları gibi oysa her insan saf..

Canım yandı hiç olmadığı kadar,
Suskunluk sızımı dindirmedi,
Cinnet geçirdi içimizde feryat,
Izlerini silemedik hırsların musibetini..

Sesim titrer hüznün ayrılığı çığlığında,

Beklemek en zor olanıydı,
Gelmeyeceğini bile bile gelir demekti,
Beklemek zordu sevebileceğini düşünmek zordu,
Sevdiğine dokunmak zordu..

Aşık olmak değil aşık kalabilmek,

Canımı acıtır canının yanması,
Lafzım dişlerim ardında dilimde saklı,
Korkuyorum gizde kalanlar yaralar mı?
Gönlüme nakşeyledim sancımı..

Canımı canımdan sakındım,

Aşkın gözyaşları bıraktı beni,
Aklın gözyaşlarına serzenişim,
Rahatsız ediyorum beni,
Dilim ucunda pişmanlık hissi..

Alçak gönüllü faciamı okumadılar,

​Bir fani çehreye düştü nazarım,
Gönül bir meçhulün peşinde bîzar.
Karanlık kuyuda derin mezarım,
Ruhumda amansız bir fırtına var.

​Siyah zülüflerin bendine düştüm,

Olmaz hiç ateşin gölgesi,
İçimizdekilere ayna bulamadık hiç,
Yere düşmedi kırıntılar,
Gözyaşları yere düşmedi hiç..

Uzanamadık seraba,