Afşin Dualı Şiirleri - Şair Afşin Dualı

amacı çirkefleşmiş, insanlar gördüm,
günah işledim, geçmişime gömüldüm,
hata ettim kaybettim, geri dönemedim,
aşk şeriatını gürdüm,
layık olamadım yakın olamadım..

pervasızca, çöllere savrulduk,
hayaller, gerçeğin tohumu,
büyür, gerçek olur belki, umduk,
oysa, yanılmakta parçasıymış,
boşaymış, toparlanamadık..

"Rabbin buyuruyor ki:
Melekler ve Ruh, miktarı elli bin yıl olan bir günde O’na yükselirler..."

"Hiçliğini bil ki her şey olabilesin... Hiçliğini bil ki... her şey olabilesin..."
​
Daldığın bu rüya bitmez mi sandın?

Karanlık çökerken fabrikaların üstüne,
Bir ses yükselir nasırlı ellerden.
Adalet, suskun bir çığlık değil,
Yerin altından gelen o büyük gürültü!
​
Güneş doğmadan düşeriz yollara,

Yedi düvel, tek nefes..!
Göğsüyle vuruştu aslanlar,
Adı vatandı savundukları,
Siper alanlar ihanet kuklaları..

Savaş suçu işlendi dünya sessiz,

Türklük esarete pranga vurmaktır,
Türklük özgürlüğe nişanedir,
Mazlumları koruyup kollamaktır,
Türklük adalete kök salmaktır..

Tarihi bin yıllık bir cihan,

Geceye hiç mânâ katamadım,
İyi niyetleri tozlu raflara attım,
Gündüze güneşin günü diyemedim,
Ay ve yıldızlar yoldaşım,
Gündüzü hüznüm eyledim..

İmame düştü taneler dağıldı,
Ümmet öksüz halifesiz kaldı,
Peygamber yolunda yalnız adamdın,
Devlet başında yalnız çaresiz kaldın..

Ulu Hakan'dı adın gözlerde yaş bıraktın,

"Tevrat’ı en iyi bilip son peygamberi arayan ve o nuru görünce hemen iman eden o muazzam sahabi: Abdurrahman bin Selam"


"Tevrat satırlarında gizliydi o müjde...
Medine’nin en büyük alimi, Husayn, gece gündüz o nuru aradı.
Efendimiz Kuba’ya geldiğinde, kalbi yerinden çıkacak gibi oldu.

"Mekke sokaklarında yankılanan ilk mukaddes seda...

"Bedeni zayıftı, boyu kısaydı belki...
Ama imanı Uhud Dağı’ndan daha heybetliydi.
Müşriklerin zulmü altında, Kabe'nin dibinde dimdik durdu.
Besmeleyi çekti, Rahman Suresi'ni Mekke'nin yüzüne bir güneş gibi çarptı!