Afşin Dualı Şiirleri - Şair Afşin Dualı

Yakınmalar sahte,
Ben soyut üzüntülerden yanayım,
Islak gözler,
Islak gecenin karanlığı..

Solup giden aşkımıza ağlıyorlar,

Cehenneme gittim de geri dönemedim,
Aklımı yitirdim şiir yazmak için,
Yazdım da bi sana geri dönemedim,
Sevdim kül olup yeniden dirildim..

Aşk meftun olmaktı oldum,

Dilim nüanslarını anladıklarını sanmıyorum,
Çeşmeler susuzdu,
Derin sessizlik taşlarda yankılandı,
Yankı, ayak seslerimle bölünüyordu..

Son fısıltı gecenin içinden ulaştı,

feryadıma delil bulamadım,
hıçkırıklar ile ağladım,
harp ettim bilmediğim savaşlarda,
pişmanlık için geç kaldım..

yıllar beni yordu sertleştirdi,

Sözlerimle saklambaç oynuyorum,
Gerçekler uzaklaştıkça gaflet gizleniyor,
Nefes almak için kendimi zorladım,
Kalbim delice atmaya başlıyor..

Sonunu bildiğim kötü yolun,

Gölgem acılarıma eşlik etti,
İlk hayal kırıklığım ufukta gölgenin erimesi,
Yalanlar dilden bal aşıladı,
Kalbin gördüğü gözün gördüğünden sancılı.

Mühlet verdim karamsar ruhum hslvetine,

Mazi, her an çıkacak bir rüzgar gibi tekerrürden ibaret,
Sancılar imkansız aşkın filizlenmesi,
Filizlenen avuntulardan ümit beslenir,
Oysa bağlandığın senden bağımsız mahçuphane ümitler gibi..

Yiğidim, vatan için çıktın en çetrefilli yere,
Vatan için canını taktın dişine,
Yiğitler düşerken bir bir yere,
Ne aklın yârdaydı ne balanda, ne annede,
Tek gayen vatandı, gerisi hiçlere gebe..

Yalanların yolu kayıptı,
Korku içinde bakışıldı,
Telaşlanarak adımlarımı sıklaştırdım,
Terim izler bıraktı..

Kanlar akarken gülümsedim,

Artık hiç bir şeye şaşırmıyorum,
İçime akıttığım gözyaşı suskunluğum,
Artık şaşırmıyorum,
Vicdan ölmüş mü umursamıyorum..

Sessizlik bozuldu,