Adnan Deniz Şiirleri - Şair Adnan Deniz

Saçlarıma kır düşmüşse,sendelemeye başlamışsam biraz,şaşırmayın!
İçim aynı,ben yine eski benim,Unutmayın.Daha bilgiliyim eskisinden,daha tercübeliyim.Gelin size geçmişten anlatayım.

Zamana güvendik perişan etti
Yaşasak mı dedik o başka dertti
Sonunda bu durum canıma yetti
İçimde yine de bir umudum var

Bilir misiniz? Herkesin içinde bir çocuk yaşar.Bu çocuk hiç kirlenmez,bozulmaz, halâ saf ve tertemizdir.Bu çocuk bizlerin bozulmayan en güzel yanıdır.Ne zaman içimize kapansak ne zaman zorda kalsak hep ona koşar ve onunla rahatlarız.
Kaşları çatık hiç gülmeyen birini görürseniz
Sakın önyargıda bulunmayınız Onun içindeki çocuğa ulaşırsanız nasıl bir kişi olduğunu anlarsınız.
Toplumda yüklendigimiz roller,sorunlar bizleri çatık kaşlı yapar.Hiç kimse böyle olmak istemez.O yüzden bu kişilere herkes farklı anlam yüklerler.Aman ha içimizdeki çocuğa sahip çıkalım.Bizleri adam eden güç içimizdeki çocuğun bozulmadan yaşamasıdır.

Artık iç sesimle hiç kavga etmiyoruz. Biz şimdi onunla çok iyi arkadaş olduk..Hiç bana kızmıyor,bağırmıyor,biliyor musunuz? O beni herkesten iyi biliyor ve çok iyi anlıyor.
Üzülsem hemen bahanesi hazır,beni rahatlatıyor.Hep benimle o ilgileniyor.Bilmiyorum!Tanıyor mu yoksa beni? Yoksa seviyor mu? Hiç te alışkın değilim şımartılmaya!
İç sesim,hiç kimse böyle benimle ilgilenmemişti.Hiç kimse beni böyle sevmemişti. Seni seviyorum, Sana çok teşekkür ederim.Seni bundan sonra hiç üzmeye ceğim, iç sesim.

İHSAN

Metalik bir ses duydu önce.Kulak kabarttı İhsan. İri yarı bir adamdı,hiç bir şeyden korkmayan.Saat üç'üydü gecenin. Metalik ses artıyor, acı acı bir köpek havluyordu.Bir uğultu kapladı her yanı,şıp şıp şıp bir ses adamın beynine doluyordu.İhsan yatakta terliyor, o koskoca adam, ihsan efendi tir tir titriyor evet evet ihsan efendi korkuyordu.
Bir sağ bir sola döndü yatağında.Ah bir sabah olsaydı diye düşündü.Uykusu kaçmış,aklı karışmış,dışarıdan ha bire beynine yeni bir korku sesi ha bire geliyordu.
Araba sesleri,horoz seslerine karıştı birazdan.
Sanırım sabah olmuş,ihsan efendi kurulmuştu.Dışarıya baktı ihsan,güneş hafiften doğmuştu.Yağmur yağmıştı dışarıya o şıp şıp damlayandı.Kuvvetli bir rüzgar,evin çinkosunu vura vura kaldırmış,metalik bir ses çıkarmıştı.Uğultu rüzgârdandı.Köpekler zaten geceleri hep havlar,horozlar sabahları öterdi.Iş güç vardı araba sesleri ondandı.Aslında korku seslerini işiten ve onlara anlam katan o koskoca adam, ihsandı.

İçimin bir yarısında bir yangın yeri alevlenir her vakit. Ha bitti, ha bitecek dediğim bir zaman, yüzünde gülümseme, bir yerlerden yanıma çıka gelirsin.

Gözlerin mi deli eden beni yoksa tatlı dilin mi?
Belli ki beni kuşatan, seni ben de ben eden, belki de bende kaynayan bu bende hiç bitmeyen hislerim.

Ayağına giydiği pantolonunun son deliğine kadar kemerini sıklaştırmıştı.Beli O kadar zayıftı ki,bu haliyle bile üzerine giydikleri kıyafetler kendisine emanet gibi duruyordu.
Bir elinde belediyenin kendisine zimmetlediği temizlik süpürgesi,sarı sıcağın altında sokağın bir köşesinden bir uclu süpürüyor,bir yandanda kendi kendine anlaşılmaz cümleler kurarak işini yapmaya çalışıyordu.
O anda temizlik işcisinin düşüncelerine iltica ederek onun neler düşündüğünü o kadar çok merak ettim ki anlatamam.Acaba dedim sokakları aleni kirleten, sümküren,kağıt atan,tüküren medeniyetten nasibini alamamış insanlara mı kızıyordu?Yoksa bu anlaşılmaz olarak kurduğu cümleleriyle fakirliğin kendisine yüklediği bu mecburi çöpcülüğe mi isyan ediyor du?Ama yüzündeki o donuk ifadelerden anlaşılmayan şey acaba günümüzde çekilen işsizlik sorunu karşısında
Bir iş bulmanın mutluluğu muydu?

Siz imkansızlığı bilir misiniz? İmkansızlık, yolları bağlayan köprülerin yıkılışı, iki arada kalmak,hiç bir yere ulaşamamaktır.
İmkansızlık, hasta olup bir damla suyu içememek, giden sevdiklerini geri getirememek, yapılacak işleri bitirememektir.
İmkansızlık yokluğun diğer adı, fukaranın aç kalması,yaşamak istemesi, yaşayamasıdır
İmkansızlık, kapalı kalmak, soluk alamamak, sesini kimselere duyuramamaktır.

Herkes birbirine aşıkta lakin,
Kimseler sevmiyor birbirini
Kırmışlar belini doğru sözlerin
Kimseler bilmiyor kendisini

Bir insan ne çok insandır bilir misiniz?
Bir insan herkese göre farklıdır.Birine göre çok iyi birine göre çok kötüdür.Birine göre çok güzel birine göre çok çirkindir.
Birine göre sempatik birine göre güzel birine göre ise çok çirkindir.