Bütün efamlarım özgür,
Frenini bozdum sinir sisteminin.
Artık olur olmaz şeylere kızmayacağım
Seni sevdiğimide söylemem korkma,
Çünkü ben koptum yaşamaktan
Artık hayat beni yaşıyor...
En güzel yerinden bakabilsen hayata
Boş ver diyebilsen bütün olmazlara
Eksik etmesen yüzünden gülücüğü
O zaman görürsün sen özgürlüğü.
Sokaklarında Sivasın,
Çocuklar oynar.
Onlar bana bakar,
Ben onlara…
Bilmeden uzaklarda olduğumu
Hem bakarlar hem oynarlar.
Adana'nın kara sıcağında pamuk ırgatlığı yaptığımız yıllardı. Daha on beşinde bıyığı terlememiş bir çocuktum.
Babamı kaybetmiş, ölümün ne demek olduğunu henüz öğrenmiştim. Ama yoksulluğun ne demek olduğunun halâ farkında değildim anlaşılan.
Yedikardeş, bir annem, bir anda bütün zor şekli ile fakirliği tanıdık. Annem evin reisi olmuş, bildiği tek iş olan pamuk toplamaya ailecek bizleri de götürüyordu. Beyaz altını toplamak için henüz güneş doğmadan traktörlerin römorklarına komşularla birlikte,
Çocukların bağrışmalarıyla doluşurduk.
Ne garip,eskiden böyle değildi.Ölümler çok ucuzladı be kardeş,iş sayıya bindi.
Ölüm sayısı azalınca artık bir başka seviniyoruz.Ölüm sözcüğünü çoktan kanıksadık.Ölmek çok doğal biliyoruz!
Yaşamak,bir evin köşesinde oturmak,televizyon seyretmek,yemek içmek oldu.Çoktan unuttuk biz kardeş, arkadaşı dostu!
Geleceksin bir gün yel yepelek
Bir yığın sevgiyle çok pişman
Ve ben gitmiş olacağım
Telaşlı ve küskün,
Kahve rengi gözlerinmi?
Kahve rengi süsler hayalimi
Yeşile vurgunum,
Yeşilli gördüm seni.
Maviye hayranım,
Kazağın mavi.
Bir resminde görmüştüm,
Alev alev parlıyordu gözlerin.
Hayallerin yükselmişti göklere,
Umutların sanki uçuyordu.
Birden sustu bütün mahlukat-ı beşer
Dualarla göklere nida-i bir yükseliş var
Allah'a adanan can, en kutsal candır can
Teslimiyet ki,baştan ta yürekten başlar.
Kurban olmak rabbine ondan geldik ki makul
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!