Her gün sabahleyin sanki bir seyahate hazırlanır gibi erkenden kalkardı.Çünkü kabulleniş zor bir duyguydu. Adam, bu duyguyu yenmek için en eğlenceli yöntemi bulmuştu. İşe değil, gezmeye gidiyor gibi hareket ediyordu.. Adam için öncelikle gezmeye gider gibi hazırlanmak onun sabahlarının en özenli keyfiydi.
Evden çıktığında yapması gereken şey, yol boyu göreceği güzel manzaraları, dağları, ormanları, barajları görebileceği dürtüsünü ön plana çıkarmaktı. Halbuki bu kurguları yıllardır yeniden, yenileyerek binlerce kez zaten kurmamışmıydı?
Ama yapabileceği tek şey kendini hem psikolojik hemde yol güzergahının getirebileceği bütün olumsuzluklara hazırlamak değil miydi? Zaten o da her gün işte onu yapıyordu.
İşe her geliş,gidişin uzun medafelerinin
Karanlık bir tünelin ortasında kalmış gibiyim. Geriye dönmem mümkün değil, ileriye de gidemem.Hem kimselerde yok burada, beni burda kim bıraktı.
Göz gözü görmüyor, gece desem değil, dışarıda
Sanki kuş cıvıltıları var gibi. Tünelin içi çok karanlık, sanki yarasalar cirit atıyor. Korkuyorum,
Çıkış yolum yok, Her tarafım insan çığlığı kaynıyor. İşim ne benim burda, acaba çıkış yolu var mı bu tünelin?
Çok anlam yükledin hayata boşa
Değişmez hiçbirşey çıksan yokuşa
Payeler verseler sendeki başa
Ne kadar yaşasan kaderin aynı
Okul forması kirli bir o kadar eskiydi. Giydiği ayakkabı, ayağına iriydi. Kaderin saçlarına hiç tarak değmemişti. Yorgun, bitkin yüzleri sanki biraz griydi
En arkada oturur Kader hiç konuşmazdı. Okulda vardı ama hiç okullu olmadı.
Dışlanmıştı, yanında kimse yoktu kaderin. Sınıfın çocukları kem gözle bakarlardı. Yanına hiç gitmezler, lakaplar takarlardı.
Kaşınırken kader kız, öğretmene söyledi. Merak etti öğretmen, evine kadar gitti. Meğer öksüz süzmüş kader, annesi üveymiş meğer.
Elini beline koydu kadın.Gücü yetse başına dünyayı yıkacaktı.Önce yeltendi bir,çok şey demek istedi.Sonra sustu o parlayan gözleri,hiç bir şey diyemedi.
Adam,hiç bir şey olmamış gibi ne oldu der gibi baktı.Adam her şeyi unutmuş,hiç bir şey yokmuş gibi davranmıştı.
Kadın,tamam herif dedi,kapattı sazı sözü.Adam sırnaşarak yaklaştı kadına.Bir öpücük kondurdu yanağına.Kadın biliyordu aldattığını kocasının,dönüp kocasına o da öpüyormuş gibi yaptı.İçi kanıyordu kadının neden hep muhtaçtı.
Senden güzel eş olur dedi adam
Dudaklarında acı tebessümle
Güldü kadın.
İçi hicran yeriydi,
Kuyruğundan tellere takılmış
Bir uçurtmayım ben.
Rüzgarlar teğet geçer kasnaklarima ...
Hapsolmuşum bir zerre havaya,
Ne mutlu diyecek çok şeyler vardı
Yazık ki onunda içi boşaldı.
Dertlisi dertsizi herkes ağlardı,
İnsanda ne yazık duygu kalmadı.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!