Olmasa da bir duman;
Yurtta büyük yangın var!
Gizlese de kör duman;
Koşun dostlar yangın var!
Artıyorsa hep ahlar;
Hani sendin tek kral, ey insancık âlemde?
Bu korkun ne o zaman, bir küçücük pireden?
Mikrop girse kanına, kalıyorken elemde;
İş atmaya geldi mi, dem vurursun nereden?
Kaçırırken uykunu, bir muhtemel tehlike;
Lazım sana bu hayat!
Küsme hemen hayata!
Olaylara az dayat!
Küsme kardeş hayata!
Madem o bir deneme;
Şaştı millet dinini;
Kurtar bizi Allah’ım!
Hak sanıyor zannını;
Kurtar bizi Allah’ım!
Yad’a döndü zahirler!
Kırktan sonra azma da;
Kadir Mevla kızmasın;
Son tövbeni bozma da;
Melek günah yazmasın!
Madem döndün bu yola;
Ey özgürlük diyerek, bangır, bangır bağıran;
Hür mü sandın kendini, yaşıyorken esaret?
Ey düştüğü vartaya, halkları da çağıran;
Hür olmayı istersen, göster biraz cesaret!
Kim nefsine tabiyse, o kölenin hasıdır!
Kalp sarayı verilemez kiraya
Çünkü onun sahibi var ezelden
Tüm mahbuplar girseler de sıraya
Sen vazgeçme o hakiki güzelden
Sırça köşke arıyorsan bir sultan
Aman dostum sen, sen ol; kanma sakın dünyaya!
Zira dünya hem mekkar hem de gayet gaddardır!
İstemezsen kalmayı, Hak yolunda sen yaya?
Bu hususta son dinde, her kul için had vardır.
Ne kadar da süslense, dönme ona yönünü!
Deyip beyim paşayım;
Deme haddim aşayım!
Sende bir kulsan bayım;
Kendine gel kendine!
Yönel artık sen dine!
Çok ıradın dininden!
Kendine gel Abdullah!
Vazgeçip o kininden;
Kendine gel Abdullah!
Hayra değil şu gidiş?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!