Ömrü varsa bir kulun, olur sonda ihtiyar
Ama asla olamaz, her yaşlanan bahtiyar
Kolay değil o makam, iman gerek din gerek
Yoksa onda o şeyler, makbul ondan bir hıyar
Senin gibi rab var iken âlemde;
Niye kalsın şu gönül’üm elemde?
Kulluğuna yönelsem de son demde;
Umuyorum mağfiretin bol olur!
Malum sana, çok birikti kusurum!
Fani diye bir şeyi, mümkün değil sevmemek!
Madem içte duygu var, mecbur elbet muhabbet.
Benim gayem bir şeyi, kıymetince sev demek!
Mahbup baki değilse; ona göre kıl kamet!
Her çalana açılmaz, kalp denilen o hane!
Ömrünü edip israf;
Kıyma gözüm kendine!
Harama edip masraf;
Kıyma kuzum kendine!
Vücut sana emanet
Malik’imin gazabından;
Korkuyorum, korkuyorum!
Can yakıcı azabından;
Korkuyorum, korkuyorum!
Yok ki yeter itaat’im;
Sınav çetin geç fark ettim ben bunu
Ne olursun yardım eyle Allah’ım!
Şu kemter’e kolay kıl ki sen onu;
Mümkün olsun ahirette felahım.
Sabır lütfet zorlukları hal için!
Kork Allah’tan, korkma kuldan!
Çünkü havfa değmez onlar.
Ayrılmazsan sen bu yoldan;
Tebdil olur hayra sonlar.
Yok ki halkın bir kuvveti;
Aradığın hikmetse;
Kur’an’a bak Kur’an’a!
İstediğin ibretse;
Kur’an’a bak Kur’an’a!
Meraklıysan maziye;
Bırak zannı tahmini!
Öğren artık şu dini!
Bilmek için haddini;
Kur’an’a gel Kur’an’a;
Ne lazımsa sor ona!
Koyma beni şu halde!
Kurtar lütfen Allah’ım!
Musırr etme muhalde!
Kurtar lütfen Allah’ım!
Yaktı beni cehalet
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!