Niye vermiş iki göz, kadir Mevla’m de ser’e?
Elbette ki haramı, rasat için değildir.
Bakıp görsün diyeyse, arz dolusu esere;
Söyle lütfen bu ne gaf ve ne tuhaf meyildir?
Niye gayet kıymetli, bir saatlik tefekkür?
Devamdadır deforme!
Yoksa bu bir zillet mi?
Nereyedir şu erme?
Millet miyiz illet mi?
Bu ne menem teali?
Dil kepçedir laf kazan
Dalar durmaz lafazan
Alkış tutar bahtsıza;
Had tanımaz her azan
Ekler lafa yeni laf
Hakkı metih dururken, kim överse batılı;
Övdüğü betler kadar, taşlar düşsün başına!
Kim fitne yaymak için, gidiyorsa yatılı;
Cehennemde melekler, zakkum koysun aşına!
Kim ki dini bilirken, ediyorsa ihanet;
Her müfteri lisana
Şer neşreden insana
Dine kinler kusana
Lanetim var lanetim!
Küllü müfrit dinsize
Münafıklık kol geziyor vatanda;
Lanet olsun cümlesine bunların!
Kim ararsa felahını şeytanda;
Lanet olsun küllüsüne onların!
Bekliyorken ahirette o cennet;
Bilmiyorum geriye şu ömrümden ne kalan;
Kalsa bile bin sene, lika ister bu canım.
Dar geliyor ruhuma, dünya denen şu alan;
Yaklaştıkça o vuslat, artar her an heyecanım.
Onca zaman yaşadım, anlamadım ben bir şey;
Hani sen de mü’min’din?
De nerende iman din?
Amel yoksa ey mü’min;
Meyletmeden eylem’e;
Lütfen yalan söyleme!
Yıllar yılı uğraştım, tutamadım tam seni!
Biliyorsun her defa, hüsran oldu o sonuç.
Ne olursun boğmadan, yeis ile gam beni;
Hiç olmazsa bir defa, yakala ve tut oruç!
Niyetimde şüphem yok, ama ardı gelmiyor!
Ey hayata tapan zat!
Şu yaşamın bir fırsat
Kim diyorsa yanlış der;
Limon misal sıkıp at.
Emanetken o sana;
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!