Ey özgürlük diyerek, bangır, bangır bağıran;
Hür mü sandın kendini, yaşıyorken esaret?
Ey düştüğü vartaya, halkları da çağıran;
Hür olmayı istersen, göster biraz cesaret!
Kim nefsine tabiyse, o kölenin hasıdır!
Deyip beyim paşayım;
Deme haddim aşayım!
Sende bir kulsan bayım;
Kendine gel kendine!
Yönel artık sen dine!
Çok ıradın dininden!
Kendine gel Abdullah!
Vazgeçip o kininden;
Kendine gel Abdullah!
Hayra değil şu gidiş?
Kendine gel bey baba!
Yakışmıyor bu haller!
Zıt gitme ki kitaba;
Çok artmasın veballer!
Her eylemin anormal;
Olmasa da bir duman;
Yurtta büyük yangın var!
Gizlese de kör duman;
Koşun dostlar yangın var!
Artıyorsa hep ahlar;
Hani sendin tek kral, ey insancık âlemde?
Bu korkun ne o zaman, bir küçücük pireden?
Mikrop girse kanına, kalıyorken elemde;
İş atmaya geldi mi, dem vurursun nereden?
Kaçırırken uykunu, bir muhtemel tehlike;
Malik’imin gazabından;
Korkuyorum, korkuyorum!
Can yakıcı azabından;
Korkuyorum, korkuyorum!
Yok ki yeter itaat’im;
Sınav çetin geç fark ettim ben bunu
Ne olursun yardım eyle Allah’ım!
Şu kemter’e kolay kıl ki sen onu;
Mümkün olsun ahirette felahım.
Sabır lütfet zorlukları hal için!
Kork Allah’tan, korkma kuldan!
Çünkü havfa değmez onlar.
Ayrılmazsan sen bu yoldan;
Tebdil olur hayra sonlar.
Yok ki halkın bir kuvveti;
Koyma beni şu halde!
Kurtar lütfen Allah’ım!
Musırr etme muhalde!
Kurtar lütfen Allah’ım!
Yaktı beni cehalet
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!