Yatırmadan yatak yorgan
Unutmadan seni bir an
Elde tespih dilde Kur’an;
Al canımım benim Rabbim!
Bunamadan kulun fakir
Mü’min yalan söylemez, bilmez misin sen bunu?
Çünkü yalan ve iman, bir arada bulunmaz!
Buna rağmen durmadan, söylüyorsan sen onu;
Hemen yönel tövbeye, zira öyle kalınmaz!
Şakayla olsa bile, alma onu femine!
Verdiğinde Mevla bir dert;
Em’i yoktur sanmasın fert.
Emle birlik bir de hemdert;
Gönderir o isteyince.
Yatıp kalkma figan yas’la!
Muhtaç ise bir insan, sohbet için yâran’a;
Her canı sıkıldıkça, gitsin derhal kur’an’a.
Korkuyorsa zalamdan ve lazımsa nur ona;
Ben derim ki o onu, sorsun yine Kur’an’a!
Mülk sahibi Rahmanken, ne sendeki bu tavır?
Sen ki yalnız bir kulsun, haddini bil haddini!
O mu dedi temlik et, nefsin için saç savur?
Haini sevmez Allah, doğru oku hak dini!
Her ne varsa uhdende, emanettir emanet!
Hele eğleş birader, söyler misin ne derdin?
Şu manasız telaşla, sen kendini pek gerdin.
Çıkıp biri dese ki; derdin sana dermandır;
Merak ettim o zaman, acep ona ne derdin?
Sakın takma kafanı, her dünyevi nedene!
Nefs elinden bizarım!
Medet senden Allah’ım!
Arşa çıkar fizarım!
Medet senden Allah’ım!
Bitmez asla talebi
Bol olunca imalat(!)
mehdi (!) düştü pazara
Çok olunca mamulat(!)
Çarpar elbet nazara
Öyle bol ki üretim(!)
Bizimkisi en hoşu(!)
Alman elden na-hoşu!
Geliverin bi koşu;
Mehdiye gel mehdiye;
Bir alana bir hediye(!)
Akan sular dururken, mevzu ölüm olunca;
Nasıl lakayt kalırsın, o gelince gündeme?
Ölecekse her nefis, meçhul miat dolunca;
Her an ona hazırlan, var önümde gün deme!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!