Yaş yetmişe gelse de, bir genç gibi şu amca!
Taş çıkartır gençlere, baksanıza kıvamca!
Gerçek mü’min elbette, böyle yaşar ve ölür!
Maşaallah diyerek, kutlan onu avamca!
Hem muttaki hem Salih, hem de hadimdir dine
Her duman bulut değil, damla çıkmaz kesilse
Rahmet, buluttan akar, nesli hırlı nesilse!
Her yağan rahmet olmaz, bazen de yağar gadap;
Her buluta güvenmen, suyunuz da kesilse!
Her halime hamdolsun, şikayete yok sebep
Zira beni sevk eder, bu hamd’lara çok sebep
Hiçbir neden olmasa, o Halik’ı senaya;
Yine de kafi idi, onu medhe tek sebep.
Sinek, sirpiç yapmamış, insan yapmış şu kulu
Nedir sende bu telaş, Hak zahirken Kur’anda?
O, kitap ki, mü’mine; tek rehberdir her anda!
Çıkar onu dolaptan ve kendine mürşit et!
Dünya, ahret tüm işin, girsin yola bir anda!
Haset etme sen, sen ol! Zira o şey cehalet!
Üstelik de tam ziyan, insan için o halet.
Kıskandığın nesneler, maddi ise; hiç değmez!
Çünkü nar’dan kurtarmaz, versen orda kefalet!
Ey gurub-u gureba!
Size binler merhaba!
Rabbim kılıp bir garip;
Koysun beni türaba!
Ne hoş sizin işiniz
Yokluğunu fark ettim, yaş elliyi aşınca;
Bir gün geri dönseydin, bilirdim kıymetini!
Derk ettim değerini, kem hallere düşünce;
Kah öfke kah hasretle, ederim gıybetini.
Ne kadar da kısaymış, ey gençliğim dönemin;
Ey şairden geçinen!
Hani nerde şuurun?
Belli fakirsin dinen!
Tavan yapmış gururun.
Niye onca abartmak?
Dost olmaya müstahak;
Bir dost verse bana Hak!
O sonsuz kereminden;
Lütfeylese cana Hak!
Öyle çok ki ihtiyaç;
Yaptıkların çok tuhaf!
Düşman mısın, dost musun?
Her sözünde dolu gaf!
Düşman mısın, dost musun?
Allah, derken; kulluk et!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!