Her halime hamdolsun, şikayete yok sebep
Zira beni sevk eder, bu hamd’lara çok sebep
Hiçbir neden olmasa, o Halik’ı senaya;
Yine de kafi idi, onu medhe tek sebep.
Sinek, sirpiç yapmamış, insan yapmış şu kulu
Nedir sende bu telaş, Hak zahirken Kur’anda?
O, kitap ki, mü’mine; tek rehberdir her anda!
Çıkar onu dolaptan ve kendine mürşit et!
Dünya, ahret tüm işin, girsin yola bir anda!
Haset etme sen, sen ol! Zira o şey cehalet!
Üstelik de tam ziyan, insan için o halet.
Kıskandığın nesneler, maddi ise; hiç değmez!
Çünkü nar’dan kurtarmaz, versen orda kefalet!
Ey gurub-u gureba!
Size binler merhaba!
Rabbim kılıp bir garip;
Koysun beni türaba!
Ne hoş sizin işiniz
Yokluğunu fark ettim, yaş elliyi aşınca;
Bir gün geri dönseydin, bilirdim kıymetini!
Derk ettim değerini, kem hallere düşünce;
Kah öfke kah hasretle, ederim gıybetini.
Ne kadar da kısaymış, ey gençliğim dönemin;
Ey şairden geçinen!
Hani nerde şuurun?
Belli fakirsin dinen!
Tavan yapmış gururun.
Niye onca abartmak?
Dost olmaya müstahak;
Bir dost verse bana Hak!
O sonsuz kereminden;
Lütfeylese cana Hak!
Öyle çok ki ihtiyaç;
Yaptıkların çok tuhaf!
Düşman mısın, dost musun?
Her sözünde dolu gaf!
Düşman mısın, dost musun?
Allah, derken; kulluk et!
Her tavır’ın acayip!
İnsan mısın, cin misin?
Çok aykırı ve garip!
Cahil misin, hin misin?
Niyet benzer na-hoşa!
Varsa hoşa merakın? Bak Ayet’e Hadis’e!
Öğren, yaşa ve de yay, her ikide ne dese!
Hiç boşuna arama, yok âlemde daha hoş!
İşte budur cihanda; en muhteşem hadise!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!