Bil başına dert olur; yar değilse yaradan!
Dost ararken gönlüne; olur senin o a’dan!
Bu gerçeği söylerken, sana onca muhibbin;
Almıyorsun hiç kaale, neden acep ey nadan?
Bil başına dert olur; yar değilse yaradan!
Dost ararken gönlüne; olur senin o a’dan!
Bu gerçeği söylerken, sana onca muhibbin;
Almıyorsun hiç kaale, neden acep ey nadan?
Ne işin var sokakta?
Evine dön be bacım!
Boğulmadan nifakta;
Yuvana dön ey bacım!
Sokak şerrin mekânı!
Âlemleri halk etmiş, madem Allah hiç yoktan
Zor gelir mi hiç ona, kıyameti koparmak?
Varsa şayet bir şüphen, böyle Kadir o Hak’tan;
Her tür halkı bilir o, muaf kalmaz bir parmak!
Böyle ise kaderim?
Boşunadır kederim.
Ona isyan edersem;
Dünya uhra hederim.
Haktan ise takdirim;
Dua; Haktan talep ise;
Matlubumu ona derim.
İstediğim her ne ise;
Verir misin ya Rab derim?
Zira yalnız odur hami!
Tam kırk sene bekledim, gelsin diye mehdiyi!
Ama asla çarpmadı, nazarıma o iyi!
Meğer mehdi evimin, içindeymiş be dostlar!
Yani Kur’an verirmiş; bana lazım o şeyi!
Üç beş iman yoksunu, şov peşinde sokakta
Hepsi olmuş hakperest(!) ısrarcılar bir hak (!) ta
Hangi dinin düsturu, cinayete savunmak?
Siz söyleyin ey dostlar, Hak var mıdır na-hak ta?
Dünya sınav yeridir; kimse kalmaz bu yerde!
Yazmış bunu yaratan; ta ezelden kaderde!
Madem öyle ey nefsim; ciddi çalış uhra’ya!
Cennetlere layık ol, kalma orda kederde!
Canın Cennet istiyorsa;
Beleş değil o bilesin!
Dilin budur kast diyorsa;
Çok ağlayıp az gülesin!
Cennet, cennet dedikleri;
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!